Πώς φαίνεται από το νηπιαγωγείο η μελλοντική εξέλιξη του παιδιού.

Από την παιδική μας ηλικία, οδηγούμαστε να πιστεύουμε ότι οι βαθμοί μας στο τέλος κάθε τάξης αλλά και οι βαθμολογίες των διαγωνισμάτων είναι το κλειδί για τα πάντα. Αν οι βαθμοί μας είναι καλοί, τότε αυτό συνεπάγεται την είσοδό μας στο πανεπιστήμιο, μια καλύτερη επαγγελματική αποκατάσταση, ευημερία και ευτυχία

.

Αλλά μια νέα μελέτη έρχεται να αποδείξει ότι όταν τα παιδιά μαθαίνουν να αλληλεπιδρούν αποτελεσματικά με τους συνομηλίκους τους και να ελέγχουν τα συναισθήματά τους, τότε αυτό θα έχει τεράστιο αντίκτυπο στον τρόπο με τον οποίο θα διαμορφωθεί η ενήλικη ζωή τους. Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη, τα παιδιά πρέπει να ξοδεύουν περισσότερο χρόνο στην καλλιέργεια αυτών των δεξιοτήτων στο σχολείο και λιγότερο στην μελέτη για ένα ακόμη εικοσάρι στον έλεγχο. Όχι, δεν είναι ανοησίες. Το λέει η επιστήμη.


Πως βγήκε αυτό το συμπέρασμα. Το 1991 οι ερευνητές κατέγραψαν τις κοινωνικές δεξιότητες 800 παιδιών νηπιακής ηλικίας και δυο δεκαετίες αργότερα, βρήκαν αυτά τα παιδιά και μελέτησαν την ενήλικη ζωή τους για να δουν πως έχει εξελιχθεί.

Η καταγραφή των κοινωνικών δεξιοτήτων τους είχε γίνει από νηπιαγωγούς βάση μιας κλίμακας που ονομάστηκε Κλίμακα Κοινωνικής Ικανότητας. Σε αυτή υπήρχε ένα ερωτηματολόγιο που περιείχε ερωτήσεις όπως: “Το παιδί είναι καλό στην κατανόηση των συναισθημάτων των άλλων”. Ο νηπιαγωγός έπρεπε να επιλέξει ανάμεσα στο “Καθόλου / Λίγο / Μέτρια / Καλά / Πολύ καλά”.

Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε αυτές τις απαντήσεις για να δώσει σε κάθε παιδί μια «Βαθμολογία Κοινωνικής Ικανότητας», η οποία στη συνέχεια αποθηκεύτηκε σε κάποιο αρχείο για 19 ολόκληρα χρόνια μέχρι δηλαδή τα παιδιά να κλείσουν τα 25 τους χρόνια.


Τι ανακάλυψαν οι ερευνητές:


1. Όλα αυτά τα 20άρια που κάθε μαθητής επιθυμεί να παίρνει σε κάθε μάθημα; Εξακολουθούν να έχουν σημασία, αλλά ίσως όχι για τους λόγους που πιστεύαμε.

Η παραδοσιακή σκέψη λέει ότι αν ένα παιδί παίρνει καλούς βαθμούς και αριστεύει στα διαγωνίσματα τότε είναι έξυπνο. Σωστά; Εξάλλου, υπάρχει μια αποδεδειγμένη συσχέτιση μεταξύ των επιτυχιών στο σχολείο με την καλύτερη επαγγελματική εξέλιξη στην ενήλικη ζωή.

Αλλά αυτό από μόνο του δεν λέει πουθενά πόσο προσπάθησε το παιδί να αποκτήσει αυτούς τους βαθμούς και πόσες ώρες πέρασε στο φροντιστήριο.

Οι ερευνητές αναφέρουν: «Η επιτυχία στο σχολείο περιλαμβάνει τόσο τις κοινωνικές συναισθηματικές όσο και τις γνωστικές δεξιότητες, επειδή οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, η προσοχή και ο αυτοέλεγχος επηρεάζουν την ετοιμότητα για μάθηση».

Ουσιαστικά αυτό που λένε είναι ότι ενώ μερικά παιδιά μπορεί να είναι πραγματικά πολύ έξυπνα, τα περισσότερα χρειάζονται κάτι περισσότερο από απλή εξυπνάδα για να τα καταφέρουν. Ίσως δεν θα έβλαπτε να ξοδεύουμε λίγο περισσότερο χρόνο στο σχολείο διδάσκοντας τα παιδιά για το κοινωνικό μισό της εξίσωσης.


2. Δεξιότητες όπως η ανταλλαγή και η συνεργασία αποδίδουν αργότερα στη ενήλικη ζωή.

Αυτό που ανακάλυψαν οι ερευνητές δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη: Τα παιδιά που είχαν καλύτερες σχέσεις με τους συνομηλίκους τους, χειρίστηκαν καλύτερα τα συναισθήματά τους και είχαν καλή απόδοση στα μαθήματα τους, απέκτησαν μια επιτυχημένη ζωή.

Αυτό που προκαλεί έκπληξη είναι το πόσο ισχυρή είναι η συσχέτιση.

Η αύξηση ενός βαθμού στην βαθμολογία της Κλίμακας Κοινωνικής Ικανότητας έδειξε ότι ένα παιδί έχει 54% περισσότερες πιθανότητες να τελειώσει το Λύκειο, διπλάσιες πιθανότητες να αποκτήσει πτυχίο πανεπιστημίου και 46% πιθανότητες να βρει μια καλή δουλεία.

Τα παιδιά που κλέβουν πάντα στα παιχνίδια, σπάζουν πράγματα και έχουν ξεσπάσματα; Είναι πολύ πιθανό ως ενήλικοι να έχουν προβλήματα με το Νόμο και να εθιστούν σε ουσίες.


3. Τα παιδιά μπορούν να αποκτήσουν κοινωνικές δεξιότητες αλλά και να τις χάσουν. Ποτέ δεν είναι αργά για κάποιο από τα δυο

Ας το παραδεχτούμε: Μερικά παιδιά δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ Πυρηνικοί Φυσικοί. Αποδεικνύεται ότι υπάρχουν φυσικές διαφορές στο μυαλό μας που κάνουν τη μάθηση πιο εύκολη για κάποιους ανθρώπους από κάποιους άλλους. Αλλά η επίλυση των διαφορών μας με τους συνομηλίκους μας; Αυτό είναι κάτι που τα παιδιά (και οι ενήλικες) μπορούν πάντα να συνεχίσουν να το βελτιώνουν.

Και μαντέψτε.. Όσα περισσότερα θετικά κοινωνικά χαρακτηριστικά “βγάζετε” στις συναναστροφές σας με τους συνομήλικούς σας, τόσο καλύτερες θα γίνονται οι συναναστροφές των παιδιών σας με τους συμμαθητές τους.

Η μελέτη αυτή, σύμφωνα με τους ερευνητές, έχει και ορισμένους περιορισμούς. Ήταν αδύνατον να ελεγχθούν όλοι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην προσωπική γνώμη του νηπιαγωγού, του ανθρώπου δηλαδή που βαθμολόγησε τα παιδιά σε ένα δεδομένο γνώρισμα.

Τέλος, η πολυετής μελέτη παρουσιάζει αρκετά σαφή εικόνα: Η προ-κοινωνική συμπεριφορά έχει σημασία ακόμα και σε νεαρή ηλικία. Και επειδή το παιδί μπορεί να μάθει, ο μεγάλος στόχος είναι οι “προσπάθειες πρόληψης ή παρέμβασης”.


Συμπερασματικά: Πρέπει να κάνουμε κάτι περισσότερο από το να διδάξουμε πληροφορίες στα παιδιά. Πρέπει να επενδύσουμε στη διδασκαλία τους, να τα μάθουμε πως να αλληλεπιδρούν με τους συμμαθητές τους και πως να εξωτερικεύουν τα συναισθήματα τους.


Διαβάστε όλη την έρευνα εδώ: American Journal of Public Health

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΑΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ; 


Οι συμβουλές των ειδικών δεν βρίσκουν πάντα εφαρμογή στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Αποτέλεσμα; Οι γονείς καταλήγουν να κάνουν τα μαθήματα μαζί με τα παιδιά τους. Πώς θα βοηθήσουμε τα παιδιά, ώστε να μην μας έχουν ανάγκη; 

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη μέρα της κόρης μου στο δημοτικό σχολείο. Είχα διαβάσει ένα σωρό άρθρα για το ότι δεν πρέπει να βοηθάμε τα παιδιά μας στα μαθήματα του σχολείου. Είχα στις δικές μου αποσκευές μια παιδική ηλικία που σχεδόν ποτέ κανένας δεν με βοήθησε. Ήμουν σίγουρη ότι έτσι θα γινόταν και τώρα. 

Αντιθέτως, αυτό που κατάλαβα από την πρώτη συνάντηση με τη δασκάλα ήταν ότι όχι μόνο θα έπρεπε να τη βοηθήσω, αλλά και ότι δεν γίνεται αλλιώς. Οι εργασίες των επόμενων ημερών, μηνών και σχολικών ετών απλώς το επιβεβαίωσαν. Τελικά πρέπει ή όχι να βοηθάμε τα παιδιά στα μαθήματα του σχολείου; Πόσο «συμφωνεί» το ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης με τους ειδικούς; Και πώς πρέπει να ισορροπήσουμε εμείς ως γονείς για να βοηθήσουμε ουσιαστικά τα παιδιά; 

Γιατί τα παιδιά πρέπει να διαβάζουν μόνα τους τα μαθήματα

Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να βοηθάμε τα παιδιά στα μαθήματα που έχουν για το σπίτι. Το σχολείο σηματοδοτεί την είσοδο του παιδιού στον έξω κόσμο, μακριά από την ασφάλεια του σπιτιού. Στο σχολείο, το παιδί καλείται να διαχειριστεί μόνο του πολλές καινούργιες εμπειρίες. Μία από αυτές είναι το διάβασμα. Τι μήνυμα του δίνουμε αν διαχειριζόμαστε εμείς τις δικές του υποχρεώσεις; 

«Η είσοδος στο δημοτικό εντείνει και την είσοδο στην υπευθυνότητα, στην αυτορρύθμιση, στη διαχείριση του χρόνου, των συναισθημάτων και της συμπεριφοράς», εξηγεί η παιδοψυχολόγος Έλλη Γιαννοπούλου. «Αν είμαστε δίπλα στο παιδί ανά πάσα στιγμή για να το βοηθήσουμε, εκείνο λαμβάνει το μήνυμα ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνο του. Αυτό επηρεάζει και την αυτοπεποίθησή του, αλλά και τη διάθεσή του να προσπαθεί».

Mute

Χειρότερη συνέπεια είναι η απώλεια της σχέσης γονιού παιδιού. «Ο γονιός, επιστρέφοντας από την εργασία του, νιώθει ότι έχει ο ίδιος διάβασμα. Αγχώνεται και ασυναίσθητα μεταφέρει το άγχος στο παιδί. Έχει μεγαλύτερες προσδοκίες για τις επιδόσεις του παιδιού, αφού επενδύει και ο ίδιος τον χρόνο και την προσπάθειά του. Δημιουργούνται πολλές συγκρούσεις, ο γονιός μπορεί να νιώσει θυμό και ενοχές. Συχνά, το παιδί αισθάνεται ότι οι γονείς του ενδιαφέρονται κυρίως για τις επιδόσεις του και όχι για το ίδιο».

Η σχολική μελέτη στο ελληνικό σχολείο

Στην ελληνική πραγματικότητα, το να διαβάζει το παιδί χωρίς τη βοήθεια κάποιου ενήλικα συχνά μοιάζει μη ρεαλιστικό. Η κ. Γιαννοπούλου θυμάται ακόμη την πρώτη της ομιλία σε γονείς και εκπαιδευτικούς με θέμα Σχέση σχολείου και οικογένειας: «Πολύ γρήγορα η συζήτηση επικεντρώθηκε στη μελέτη των παιδιών στο σπίτι. Όταν είπα ότι τα παιδιά είναι καλό να ενθαρρύνονται να διαβάζουν μόνα τους, οι δάσκαλοι αντέδρασαν έντονα. Υποστήριξαν ότι αν οι γονείς δεν βοηθούν τα παιδιά, τότε οι μαθητές θα πηγαίνουν στο σχολείο αδιάβαστοι».

Γιατί συμβαίνει αυτό; Γνωρίζουμε όλοι πολλούς δασκάλους που ξέρουν ποιο είναι το σωστό. Συχνά όμως δεν το εφαρμόζουν στην πράξη και ζητάνε την αρωγή των γονέων. Μια δασκάλα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, μητέρα η ίδια μαθητών δημοτικού, δίνει τη δική της εξήγηση: «Η διδακτέα ύλη έχει διαφοροποιηθεί σε σχέση με το παρελθόν. Τα παιδιά εισάγονται σε ορισμένες έννοιες σε μικρότερη ηλικία από ό,τι εμείς. Έχουν προστεθεί μαθήματα, όπως για υπολογιστές και ξένες γλώσσες. Τις πιο πολλές φορές, όμως, είναι οι γονείς που εμπλέκονται στη μελέτη. Θέλοντας τα παιδιά να μάθουν όσα περισσότερα γίνεται ώστε να έχουν εφόδια, παρακολουθούν επισταμένως τη μελέτη τους. Αυτό επηρεάζει και τους δασκάλους, που δίνουν περισσότερες ή πιο απαιτητικές εργασίες».  

Με την τηλεκπαίδευση που επέβαλε η πανδημία, οι γονείς κλήθηκαν να εμπλακούν με έναν πρωτόγνωρο τρόπο στη μαθησιακή διαδικασία. Αρχικά για τεχνικούς λόγους, να ρυθμίζουν δηλαδή τον υπολογιστή, την κάμερα, το μικρόφωνο κ.λπ., αλλά και για πιο ουσιαστικούς. Τα παιδιά ήταν δύσκολο να κάθονται τόσες ώρες απερίσπαστα στην οθόνη, οπότε η προσοχή τους μειώθηκε. Κατά συνέπεια και η δυνατότητα κατανόησης.

Οι γονείς κλήθηκαν να εξηγούν από την αρχή πολλές φορές όσα ο δάσκαλος παρέδωσε, να εκτυπώνουν τις ανάλογες εργασίες, να βοηθούν τα παιδιά να τις ολοκληρώσουν και να στέλνουν e-mail.

Πώς θα βοηθήσουμε ουσιαστικά τα παιδιά με τη σχολική μελέτη;

«Όπως σε όλα τα στάδια της ανάπτυξης, τα υποστηρίζουμε χωρίς να εμποδίζουμε την αυτονομία τους», συμβουλεύει η ειδικός. «Κάποτε τα κρατούσαμε από τα δύο χέρια για να κάνουν τα πρώτα του βήματα, μετά από το ένα, στη συνέχεια ήμασταν διακριτικά πίσω τους και μετά τα βλέπαμε να τρέχουν και να απομακρύνονται. Ανάλογη πρέπει να είναι η υποστήριξή μας στο διάβασμα, σεβόμενοι βέβαια πάντα τον ρυθμό και τις ιδιαιτερότητες του κάθε παιδιού». 

Πιο συγκεκριμένα: 

5 πρακτικές συμβουλές για το διάβασμα στο σπίτι

Πώς διαχειρίζεται ένα παιδί τον χρόνο του;

Ένα συνηθισμένο πρόβλημα είναι η αναβλητικότητα πολλών παιδιών να ξεκινήσουν τη μελέτη. Τόσο αυτή όσο και ο υπερβολικός χρόνος πάνω από τα βιβλία υποδεικνύουν μια συναισθηματική δυσκολία. 

«Το κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό και τις δικές του ανάγκες. Επίσης η κάθε τάξη έχει διαφορετικές απαιτήσεις, αλλά και η κάθε ηλικία έχει τις δικές της… αντοχές. Για ένα παιδί της πρώτης τάξης του δημοτικού σχολείου, 15–20 λεπτά συγκέντρωσης είναι το μέγιστο των δυνατοτήτων του. Αν η μελέτη του απαιτεί περισσότερο χρόνο, φροντίζουμε να κάνει διάλειμμα.

»Στις μεγαλύτερες τάξεις του δημοτικού, από την τρίτη κι έπειτα, 2 ώρες συνήθως είναι αρκετές. Συζητήστε με τον εκπαιδευτικό πόσες ώρες μελέτης απαιτούνται και μιλήστε του για τυχόν δυσκολίες. Πολύ σημαντικό είναι να εντοπίσουμε ποιες ώρες το παιδί λειτουργεί καλύτερα. Συνήθως, όσο νωρίτερα στη διάρκεια της ημέρας, τόσο καλύτερα. Βοηθητικό είναι να υπάρχει μια σταθερή ώρα μελέτης», σχολιάζει η ειδικός. 

Χρειάζεται και το παιχνίδι

Το παιχνίδι αποτελεί το κλειδί της επιτυχίας και για τη σχολική μελέτη. Χρειάζεται καθημερινά, ώστε να μπορεί το παιδί να συγκεντρώνεται αποτελεσματικά. Σύμφωνα με τους ειδικούς, το παιχνίδι δεν είναι απλώς ένα αναπτυξιακό επίτευγμα ή ένα μέσο για να περάσει το παιδί την ώρα του. Είναι σημαντικό, γιατί απηχεί τις προσπάθειες του παιδιού να συμφιλιωθεί με τα συγκινησιακά του βιώματα. Το παιχνίδι πρέπει να βρίσκει πάντα χρόνο μέσα στην ημέρα. Καλλιεργεί σημαντικές δεξιότητες της ζωής και αποφορτίζει. Μην το αμελείτε!

Η Έλλη Γιαννοπούλου είναι παιδοψυχολόγος. 


ΠΩΣ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΜΙΑ ΞΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ


Οι μαθησιακές δυσκολίες δυσκολεύουν ένα παιδί να μάθει μια ξένη γλώσσα, αλλά με τη σωστή καθοδήγηση και ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα μπορεί να τα καταφέρει.

Συχνά ακούμε ότι η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας δεν είναι εύκολη για ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες. Οι γονείς συνήθως αγχώνονται και ανησυχούν σχετικά με το τι θα πρέπει να κάνουν για να βοηθήσουν το παιδί τους.

Αρχικά, είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε ότι ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες μπορεί να μάθει να χειρίζεται, να κατανοεί και να επικοινωνεί σε μια ξένη γλώσσα. Απλώς, είναι απαραίτητη η κατάλληλη καθοδήγηση.

Επίσης, στην περίπτωση των μαθησιακών δυσκολιών, η ηλικία, η επιλογή της ξένης γλώσσας, αλλά και οι μέθοδοι εκμάθησης είναι σημαντικές. Όπως και στο ερώτημα ποια είναι η ιδανική ηλικία για να ξεκινήσει ένα παιδί μια ξένη γλώσσα, έτσι και στην περίπτωση των μαθησιακών δυσκολιών χρειαζόμαστε τη γνώμη ενός ειδικού.

Τι πρέπει να κάνουμε για να μάθει κάποια ξένη γλώσσα ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες

Συμβουλευτήκαμε την παιδοψυχολόγο Έλλη Γιαννοπούλου, η οποία μας ενημέρωσε για ένα όχι τόσο γνωστό εύρημα: Παρά την κοινή πεποίθηση ότι τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες δυσκολεύονται στην εκμάθηση των ξένων γλωσσών, «πολλά παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες τα καταφέρνουν στα αγγλικά, ιδιαίτερα στον προφορικό λόγο. Ο λόγος είναι ότι τα αγγλικά έχουν πολλές μονοσύλλαβες λέξεις και επειδή υπάρχουν πολλά ακούσματα και πολλή εξοικείωση λόγω του διαδικτύου».

Ενώ η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας (με την έννοια της μελέτης της γραμματικής, του γραπτού και προφορικού λόγου) γίνεται συνήθως περίπου στη Β' Δημοτικού, στις περιπτώσεις των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες καλό θα ήταν η εκμάθηση να ξεκινήσει αργότερα. Το παιδί μπορεί «να ξεκινήσει στην Γ' ή τη Δ' Δημοτικού, με ιδιαίτερα μαθήματα με καθηγητή ή καθηγήτρια που να έχει σχετική εξειδίκευση, ή σε ένα φροντιστήριο που να ειδικεύεται σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες», τόνισε η κ. Γιαννοπούλου.


«Επίσης, το πρόγραμμα χρειάζεται να είναι εξατομικευμένο. Δηλαδή, αν το παιδί δυσκολεύεται να παράγει γραπτό λόγο, θα πρέπει να γίνονται οι δοκιμασίες και οι ασκήσεις στα προφορικά, ώστε να μπορέσει το παιδί να κατακτήσει τη γλώσσα αλλά με τον τρόπο που μπορεί να το κάνει».

Υπάρχουν τεχνικές που θα μπορούσαν να βοηθήσουν ένα παιδί με δυσλεξία (ή άλλες μαθησιακές δυσκολίες) να μάθει πιο εύκολα μια ξένη γλώσσα, όπως το να δώσει από την αρχή έμφαση στην ομιλία και το ακουστικό κομμάτι, ή το να εκτίθεται όλο και περισσότερο σε ανάλογα ερεθίσματα, δηλαδή να ακούει τραγούδια ή να βλέπει βίντεο στη συγκεκριμένη γλώσσα.

Επειδή κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και διαφορετική, ένας ειδικός μπορεί να κατατοπίσει καλύτερα τους γονείς και τα παιδιά, ώστε να εντοπίσουν μαζί τους τρόπους που βοηθούν το καθένα να αφομοιώσει πιο αποτελεσματικά μια γλώσσα.

Πώς η αυτοματοποίηση και η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζουν το επαγγελματικό τοπίο την επόμενη 20ετία


Αρχιτέκτονες metaverse, μεταφραστές ρομπότ και… ψυχολόγοι τεχνητής νοημοσύνης


Η τεχνολογία αλλάζει διαρκώς τον κόσμο μας, μεταμορφώνοντας το παρόν και διαμορφώνοντας το μέλλον. Σε αντίθεση μάλιστα με το πρόσφατο παρελθόν, οι ρυθμοί του ψηφιακού μετασχηματισμού  δείχνουν να επιταχύνονται, μετά και τα νέα δεδομένα που διαμορφώθηκαν με την πανδημία της COVID-19.

Έτσι, σε 20 χρόνια οι δουλειές μας δεν θα είναι καν ίδιες. Η αυτοματοποίηση και η τεχνητή νοημοσύνη θα εξαλείψουν πολλά επαγγέλματα και άλλα θα αλλάξουν άρδην. 

Οι προβλέψεις και εκτιμήσεις κυμαίνονται από υπεραισιόδοξες έως εξαιρετικά δυσοίωνες. Οι υποστηρικτές της πρώτης κατηγορίας προβλέπουν ότι η αυτοματοποίηση θα επιτρέψει στους ανθρώπους να γίνουν πιο δημιουργικοί.

Στη δεύτερη κατηγορία, κοινός παρονομαστής είναι ο φόβος μαζικών απωλειών θέσεων εργασίας και η δημιουργία μιας νέας  «στρατιάς» νεο-ανειδίκευτων εργατών σε ένα δυστοπικό μέλλον.

Σε κάθε περίπτωση, η ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη προβλέπεται ότι θα επηρεάσει όλους τους τομείς. Αναλυτές τονίζουν ότι ακόμη και οι επαγγελματίες σε παραδοσιακά προσοδοφόρους τομείς, όπως η ιατρική και η νομική, δεν θα πρέπει να θεωρούν τίποτε δεδομένο, καθώς η καθημερινότητα θα προσαρμόζεται σε όλες τις εκφάνσεις της στη νέα εποχή των δεδομένων (data).

Μελέτες αφιερώνονται στις δεξιότητες που αναμένεται να είναι περιζήτητες στο μέλλον, προτάσσοντας τις γνωστικές και ψηφιακές δεξιότητες ως ισχυρά πλεονεκτήματα στην μελλοντική αγορά εργασίας.

Σε κάθε περίπτωση, θα πρόκειται για έναν υπερ-γρήγορο κόσμο με εμμονή στα δεδομένα, προβλέπει ο Νικόλας Μπάντμιντον, παγκοσμίου φήμης μελλοντολόγος και σύμβουλος στρατηγικού σχεδιασμού.

Οι περιζήτητοι του μέλλοντος

«Το θέμα δεν είναι ποιες θέσεις εργασίας θα αυτοματοποιηθούν, αλλά πότε θα αυτοματοποιηθούν: κάθε μέρος της οικονομίας θα επηρεαστεί», λέει ο Μπάντμιντον στην βρετανική εφημερίδα The Daily Telegraph.

Έχοντας σπουδάσει Επιστήμη Υπολογιστών, ο 50χρονος μελοντολόγος μελετά τις τεχνολογικές εξελίξεις σε όλους τους τομείς και αναλύει τις τάσεις για το μέλλον. Πληρώνεται για να μοιράζεται αυτές τις εκτιμήσεις τους με πολυεθνικές και οργανισμούς, όπως η Nasa, η Google, η Microsoft και τα Ηνωμένα Έθνη.

«Οι μηχανές προβλέπεται να είναι καλύτερες από εμάς στη μετάφραση γλωσσών έως το 2024, στη συγγραφή εκθέσεων επιπέδου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έως το 2026, στην οδήγηση φορτηγού έως το 2027, στην εργασία στο λιανεμποριο έως το 2031, στο να γράψου ένα μπεστ σέλερ βιβλίο μέχρι το 2049, στις χειρουργικές επεμβάσεις μέχρι το 2053», επισημαίνει.

Μελέτη της Deloitte κατέληξε στο συμπέρασμα ότι 100.000 νομικοί ρόλοι θα αυτοματοποιηθούν έως το 2036. «Στην πραγματικότητα», τονίζει ο Μπάντμιντον, «όλες οι ανθρώπινες δουλειές θα αυτοματοποιηθούν μέσα στα επόμενα 120 χρόνια»….

Παρ’ όλα αυτά, υπογραμμίζει, «οι βαθείς ανθρώπινοι δεσμοί, η ενσυναίσθηση, η περιέργεια -πολύ ανθρώπινες ιδιότητες- θα είναι ζωτικής σημασίας».

Κρίσιμοι παράγοντες, τονίζουν ειδικοί, θα είναι η ανθεκτικότητα και η προσαρμοστικότητά μας. Λαμβάνοντας δε όλα τα παραπάνω, μελλοντολόγοι προβλέπουν ποια θέσεις εργασίας θα είναι οι πιο περιζήτητες και ως εκ τούτου υψηλότερα αμειβόμενες το 2040.

Ορισμένες φαντάζουν να βγαίνουν από… σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Ειδικοί σε θέματα κυβερνοασφάλειας και παραπληροφόρησης

Σε έναν υπερ-συνδεδεμένο κόσμο αυξάνεται κατακόρυφα ο κίνδυνος κυβερνοεπιθέσεων και παραβίασης ψηφιακών τομέων και δεδομένων.

Οι ομάδες εμπειρογνωμόνων στον τομέα της κυβερνοασφάλειας θα ενισχυθούν με μελετητές παραπληροφόρησης, προκειμένου να διασφαλιστεί το απόρρητο και η ασφάλεια για όλους.

«Υπάρχουν αυτή τη στιγμή “φάρμες τρολ” που διοχετεύουν παραπληροφόρηση στις πλατφόρμες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και θα χρειαστούμε εκπαιδευμένους ανθρώπους για να καταλάβουμε τι είναι ψεύτικο και πώς να το σταματήσουμε», λέει ο Βρετανός μελλοντολόγος.

Αυτές οι θέσεις εργασίας προβλέπεται ότι θα είναι οι καλύτερα αμειβόμενες σε οργανισμούς στα τέλη της δεκαετίας του 2030 και σε όλη τη δεκαετία του 2040.

Στην καλύτερη θέση εκκίνησης είναι οι προγραμματιστές λογισμικού, αναλυτές δεδομένων και επιχειρήσεων, διαχειριστές βάσεων δεδομένων, εκπαιδευτές και μηχανικοί τεχνητής νοημοσύνης, ειδικοί στον τομέα της κυβερνοασφάλειας.

Επαγγελματίες στον τομέα της υγείας για βιοχάκινγκ

Η μακροζωία φαίνεται πιθανό να γίνει βασικός στόχος για τους εξαιρετικά πλούσιους, καθώς ο μέσος όρος ηλικίας αυτών με κέρδη άνω των 10 εκατομμυρίων λιρών μπορεί να φτάσει τα 130 περίπου χρόνια.

Η προοπτική αυτή βάζει στο επίκεντρο την πρακτική του λεγόμενου βιοχάκινγκ (biohacking), με τη χρήση εμφυτεύσιμων τεχνολογιών, της διατροφής, συμπληρωμάτων, ιατρικών διαδικασιών και ενέσεων βλαστοκυττάρων.

«Θα υπάρξουν εξειδικευμένα νοσοκομεία με ενθουσιώδεις γιατρούς, νοσηλευτές, χειρουργούς, έρευνα και ανάπτυξη για τα πάντα ώστε να εξασφαλίζουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής για όσους μπορούν να το αντέξουν οικονομικά», προβλέπει ο Μπάντμιντον.

«Η γήρανση του πληθυσμού σημαίνει επίσης ότι θα υπάρξει μεγάλη ζήτηση για φροντιστές και νοσηλευτές», επισημαίνει.

Το πεδίο είναι ανοιχτό για γιατρούς, νοσηλευτές, χειρουργούς, φυσιοθεραπευτές, διατροφολόγους. Η μετεξέλιξή τους προς αυτήν την κατεύθυνση αναφέρεται ότι θα περιλαμβάνει έναν συνδυασμό της παραδοσιακής ιατρικής για μια γκάμα ειδικοτήτων, με την τεχνολογία. «Στο μέλλον», υποστηρίζει ο Μπάντμιντον, «αν είστε εξαιρετικά πλούσιοι και θέλετε να ζήσετε για πάντα, θα μπορούμε να το κάνουμε και αυτό»…


Επιστήμονες και μεσίτες δεδομένων

«Μέχρι το 2040, τα δεδομένα θα δημιουργούνται με ρυθμό άνω των 200 petabyte ετησίως, με περισσότερες από 8.000 αλληλεπιδράσεις ψηφιακών δεδομένων ανά άτομο κάθε μέρα: μία κάθε 10 δευτερόλεπτα περίπου», επισημαίνει ο Μπάντμιντον.

Καθώς αρχίζουμε να αποκτούμε περισσότερη εξουσία στα  δεδομένα που παράγουμε και να ασχολούμαστε πιο σοβαρά με τις διαδικτυακές ταυτότητές μας, προβλέπεται ότι θα βρεθούμε σε θέση επιλογής για την αξιοποίησή τους, ακόμη και με τη δυνατότητα αποκόμισης χρημάτων από αυτό, όπως π.χ. γίνεται σήμερα με τη συμμετοχή σε  δοκιμές φαρμάκων.

Θα προκύψουν λοιπόν επαγγελματίες και εταιρείες «Μεσιτείας Προσωπικών Δεδομένων». Πρόδρομοι αυτών θα μπορούσε να είναι οι σημερινοί προγραμματιστές λογισμικού, αναλυτές δεδομένων και επιχειρήσεων, διαχειριστές βάσεων δεδομένων, εκπαιδευτές τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικοί.

Ανθρωποκεντρικοί σχεδιαστές και επιστήμονες ηθικής φιλοσοφίας

Καθώς η τεχνολογία θα γίνεται όλο και περισσότερο αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας -από την εκπαίδευση και την εργασία, έως το σπίτι και την ιδιωτική ζωή μας- θα απαιτηθεί, κατά τον Βρετανό μελλοντολόγο, ένας ευρύτερος ανθρωποκεντρικός επανασχεδιασμός, με νέους τρόπους συμμετοχής και επικοινωνίας.

Στη λογική αυτή, η τεχνολογία θα πρέπει να σχεδιαστεί έτσι, ώστε στην εποχή των δεδομένων να είναι ο άνθρωπος που την χρησιμοποιεί η προτεραιότητα και όχι η εκάστοτε τεχνολογική εταιρεία.

Επίσης, προβλέπεται επανασχεδιασμός μεγάλου τμήματος των συστημάτων διακυβέρνησης και διοίκησης, κυρίως σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, με επίκεντρο την ενδυνάμωση του ρόλου των πολιτών και τη διαφάνεια.

Σε αυτό το πλαίσιο θα έχουν κομβικό ρόλο νέα επαγγέλματα, που θεωρείται ότι θα μπορούσε να είναι οι διάδοχοι σημερινών, όπως των σχεδιαστών συστημάτων, μηχανικών λογισμικού, καθηγητών Ηθικής Φιλοσοφίας, φιλόσοφοι, ψυχολόγοι.

Αρχιτέκτονες metaverse

Αντί να κάνουμε επαγγελματικές συσκέψεις μέσω κλήσεων Zoom, μέχρι το 2040 μπορεί αυτές να γίνονται σε χώρους εικονικής πραγματικότητας (VR).

«Θα ζήσουμε σε έναν κόσμο μικτής πραγματικότητας, ώστε να μπορώ να φοράω φαινομενικά κανονικά γυαλιά και να κοιτάζω τον κόσμο επαυξημένο με πληροφορίες για αντικείμενα», λέει ο Μπάντμιγκτον.

Αυτός ο εικονικός κόσμος της σύνδεσης με avatar, ακόμη και με 8G -αναφέρει- θα κατασκευαστεί από πολυπληθείς ομάδες. Κεντρικό ρόλο θα έχουν οι αρχιτέκτονες metaverse και σχεδιαστές παγκόσμιων εμπειριών online-offline για μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας, κυβερνήσεις, τεχνολογικές πλατφόρμες και διαφημιστικές εταιρείες.

Θεωρείται ότι θα είναι η μετεξέλιξη για αρχιτέκτονες, σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών, καλλιτέχνες οπτικών εφέ, εικαστικούς καλλιτέχνες, μουσικούς και μηχανικούς ήχου, σχεδιαστές μόδας, ειδικούς λιανικών πωλήσεων.

Μεταφραστές και ψυχολόγοι τεχνητής νοημοσύνης

Φανταστείτε το ξυπνητήρι σας να επικοινωνεί με την καφετιέρα και την τοστιέρα σας σε μια άψογα συντονισμένη συνεργασία, ώστε ο καφές και το τοστ σας να είναι έτοιμα όταν θα μπείτε στην κουζίνα.

Μπορεί επίσης να συνδέονται με άλλες συσκευές του είδους τους, λαμβάνοντας πληροφορίες για με το πόσο συχνά και πότε χρησιμοποιούνται, εκπληρώνοντας μέσω της τεχνητής νοημοσύνης και με το… παραπάνω τον σκοπό κατασκευής τους.

Ωστόσο «η Εκμάθηση Μηχανών (Machine Learning), οι “έξυπνες” συσκευές, το Διαδίκτυο των Πραγμάτων (Internet of Things) και η ρομποτική θα είναι τόσο διαδεδομένες στην κοινωνία, που σύντομα θα έχουν αισθήματα, όπως εμείς», προβλέπει ο Μπάντμιντον.

Ως εκ τούτου, λέει, «οι επαγγελματίες ψυχολόγοι θα βελτιώσουν τις δεξιότητές τους για να κατανοήσουν τις μικροδιαφορές της τεχνητής νοημοσύνης και πώς μαθαίνουν οι μηχανές». Θα απαιτηθεί παράλληλη εκπαίδευση σε τομείς όπως η πληροφορική και η νευρογλωσσολογία.

Σύμφωνα με τον μελλοντολόγο Μάθιου Γκρίφιν, ιδρυτή της δεξαμενής σκέψης Ινστιτούτο 311, θα απαιτηθούν επίσης μεταφραστές ρομπότ. «Άνθρωποι ικανοί να κατανοήσουν τις διαφορετικές γλώσσες που η τεχνητή νοημοσύνη έχει δημιουργήσει από μόνη της και για τον εαυτό της», εξηγεί.

Διαδικτυακοί τοπικοί επιχειρηματίες

Υπηρεσίες και προϊόντα παρέχονται και πωλούνται ήδη στο διαδίκτυο, σε διεθνές επίπεδο και από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου.

Σε αρκετές περιπτώσεις, ανεξαρτήτως του μεγέθους μιας επιχείρησης, η ανάπτυξή της βασίζεται επίσης σε συνεργασίες, σε τοπικό και διεθνές επίπεδο, με ελεύθερους επαγγελματίες.

Στο μέλλον εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι αναμένεται να  ξεκινήσουν τη δική τους εταιρεία. «Κάποιες από αυτές θα είναι online, άλλες εκτός σύνδεσης», λέει ο Μπάντμιντον. Για παράδειγμα, αναφέρει, «μερικές θα παρέχουν χειροτεχνικές υπηρεσίες σε ανθρώπους που δεν θέλουν ένα ρομπότ να τους κάνει σάντουιτς».

Μηχανικοί Τροφίμων

«Σήμερα έχουμε τη δυνατότητα να εκτυπώνουμε 3D τρόφιμα», λέει ο Γκρίφιν. «Έχουμε επίσης τη δυνατότητα να καλλιεργούμε διαφορετικά είδη τροφίμων σε βιοαντιδραστήρες, όπου βάζεις ένα κύτταρο από ένα ζώο και καταλήγεις κυριολεκτικά με ένα κιλό κρέας».

«Ένας μηχανικός τροφίμων είναι σε θέση να κατασκευάζει διαφορετικά τρόφιμα σε μοριακό επίπεδο», εξηγεί. Κατά πολλούς αναλυτές, αυτός ίσως να γίνει σε πολλές περιπτώσεις μονόδρομος, λόγω υπερπληθυσμού και της επιδεινούμενης κλιματικής αλλαγής.

Ακτιβιστές καλλιτέχνες και δημιουργοί

Κατά τον Μπάντμιντον, μέχρι το 2040 η τηλεόραση όπως την ξέρουμε θα έχει πάψει να υπάρχει. Το παν, λέει, θα είναι το περιεχόμενο συν την εμπειρία. Προβλέπει ότι πιο συνεργατικές και διαδραστικές μορφές τηλεόρασης, μουσικής, βίντεο και τέχνης και αναβίωση των ζωντανών παραστάσεων, από το θέατρο, έως τον  δρόμο.

Αυτό δεν θα αφορά απλώς την ψυχαγωγία, υποστηρίζει. «Θα ενώσει την κοινωνία, δίνοντας σκοπό στη ζωή και θα τα βάλει με τις κυβερνήσεις και τις μεγάλες επιχειρήσεις». Κεντρικό ρόλο θα έχουν καλλιτέχνες, συγγραφείς και τηλεοπτικοί παραγωγοί.

Ποιες ικανότητες θα είναι σε ζήτηση για τα επόμενα 10 χρόνια.


Θέλετε να γίνετε απαραίτητοι για τους μελλοντικούς εργοδότες;

Δεν αφορά μόνο στις τεχνικές δεξιότητες που πρέπει να καλλιεργήσετε. Καθώς προχωράμε στη νέα βιομηχανική επανάσταση και ο ρυθμός των αλλαγών συνεχίζει να επιταχύνεται, οι δεξιότητες που χρειάζεστε για να ευδοκιμήσετε στον εργασιακό χώρο, αλλάζουν και αυτές.

Η επιτυχία στον ψηφιακό κόσμο απαιτεί να κατανοήσουμε πώς η τεχνολογία θα επηρεάσει τον κόσμο μας και θα χρειαστεί επίσης να καλλιεργήσουμε κρίσιμες δεξιότητες, ώστε να μπορούμε να κάνουμε πράγματα που δεν μπορούν οι μηχανές.

1. Ψηφιακός Αλφαβητισμός

Ο ψηφιακός αλφαβητισμός περιλαμβάνει τις δεξιότητες για μάθηση, εργασία και πλοήγηση στην καθημερινή ζωή στον ψηφιακό μας κόσμο. Αυτές οι δεξιότητες περιλαμβάνουν τη δυνατότητα χρήσης συσκευών, λογισμικού και εφαρμογών με ασφάλεια και σιγουριά. Τα άτομα με ισχυρές δεξιότητες ψηφιακής παιδείας μπορούν να επικοινωνούν και να συνεργάζονται εύκολο χρησιμοποιώντας ψηφιακά εργαλεία, ενώ παρακολουθούν τις νέες τεχνολογίας και κατανοούν πώς μπορούν να επηρεάσουν τη δουλειά και τις επιχειρήσεις τους.

2. Κατανόηση των δεδομένων

Για τις περισσότερες επιχειρήσεις, τα δεδομένα είναι πλέον ένα από τα πιο σημαντικά και πολύτιμα περιουσιακά τους στοιχεία, πράγμα που σημαίνει ότι οι οργανισμοί θα θελήσουν να απασχολήσουν άτομα που είναι σε θέση να λαμβάνουν και να χρησιμοποιούν τα δεδομένα αποτελεσματικά. Στο μέσο επιχειρηματικό πλαίσιο, η κατανόηση των δεδομένων σημαίνει να έχετε πρόσβαση στα κατάλληλα δεδομένα και να εργαστείτε με αυτά με σιγουριά. Για να καλλιεργηθεί η γνώση επί των δεδομένων, να γίνει πρόοδος στην εξαγωγή νοημάτων από τα δεδομένα και να μεταδοθούν οι γνώσεις που αντλήθηκαν από αυτά σε άλλους. Με τον αλφαβητισμό επί των δεδομένων, θα είναι επίσης κάποιος σε θέση να αμφισβητεί την ακεραιότητα και την εγκυρότητα οποιωνδήποτε δεδομένων με τα οποία εργάζεται, αντί απλώς να ακολουθεί τυφλά τις πληροφορίες που του δίνονται.

3. Κριτική σκέψη

Σε αυτή την εποχή των fake news, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της υπερφόρτωσης των πληροφοριών, η κριτική σκέψη βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με τις πιο ζωτικές δεξιότητες που πρέπει να καλλιεργήσει κανείς για να επιτύχει. Κριτική σκέψη σημαίνει να μπορεί κανείς να αναλύει ζητήματα και καταστάσεις βασισμένα στα στοιχεία παρά στις φήμες, σε προσωπικές απόψεις ή σε προκαταλήψεις. Όταν ασκείτε κριτική σκέψη, μπορεί να αμφισβητήσετε την εγκυρότητα των αποδεικτικών στοιχείων και να καταλάβετε τι είναι αλήθεια και τι όχι σε διάφορες καταστάσεις.

4. Συναισθηματική νοημοσύνη

Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να εκφράζουμε και να ελέγχουμε τα συναισθήματά μας. Ένα συναισθηματικά έξυπνο άτομο γνωρίζει πώς επηρεάζουν πώς τα συναισθήματα επηρεάζουν τις συμπεριφορές των ανθρώπων και των γύρω τους και μπορούν να διαχειριστούν αυτά τα συναισθήματα ανάλογα. Πιστεύω ότι η ενσυναίσθηση –η ικανότητα να βλέπεις τον κόσμο από την οπτική γωνία κάποιου άλλου- είναι βασικό συστατικό της συναισθηματικής νοημοσύνης.

5. Δημιουργικότητα

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι είναι πραγματικά η δημιουργικότητα; Ένας τρόπος για να το ορίσουμε είναι "η πράξη της μετατροπής των ευφάνταστων ιδεών σε πραγματικότητα". Η δημιουργικότητα θα είναι μια από τις πιο επιθυμητές δεξιότητες στο μελλοντικό χώρο εργασίας, ειδικά καθώς αναθέτουμε όλο και περισσότερες εργασίες ρουτίνας στις μηχανές. Η δημιουργική σκέψη, όπως η δημιουργία νέων ιδεών, η επίλυση προβλημάτων, η φαντασία πέρα από το status quo και η εφαρμογή ιδεών για τη διόρθωση προβλημάτων και τη βελτίωση των πραγμάτων, θα είναι κρίσιμης σημασίας στον εργασιακό χώρο του μέλλοντος.

6. Συνεργασία

Η φύση της συνεργασίας και της ομαδικής εργασίας αλλάζει καθώς οι ομάδες εξελίσσονται για να περιλαμβάνουν υβριδικούς εργαζόμενους, πλήρως απομακρυσμένους υπαλλήλους, και άλλους υπαλλήλους που περιφέρονται μεταξύ ομάδων και projects. Σε αυτό το μεταβαλλόμενο χώρο εργασίας, θα χρειαστεί να είστε σε θέση να συνεργάζεστε αποτελεσματικά και να επικοινωνείτε με διάφορους συναδέλφους και συνεργάτες.

7. Ευελιξία

Είστε ανοιχτοί στην αλλαγή; Στον εργασιακό χώρο του μέλλοντος, η αλλαγή θα είναι ακόμη πιο κινητήριος παράγοντας από ό,τι είναι σήμερα. Θα πρέπει να παλεύουμε συνεχώς με τις νέες τεχνολογίες, την αυξανόμενη αυτοματοποίηση, τον ταχύτατα εξελισσόμενο ρυθμό εργασίας και τα τεράστια επιχειρηματικά προβλήματα. Πρέπει όλοι να αναπτύξουμε την πνευματική ευελιξία να ευδοκιμούμε σε περιόδους συνεχών αλλαγών. Η προσαρμοστικότητα –ικανότητα προσαρμογής στις νέες συνθήκες- είναι το κλειδί στην ανάπτυξη ευελιξίας. Οι προσαρμοστικοί άνθρωποι είναι ανοιχτόμυαλοι, περίεργοι και πρόθυμοι να μάθουν νέα πράγματα επειδή εστιάζουν στις ευκαιρίες, όχι στα εμπόδια.

8. Ηγετικές ικανότητες

Η καλή ηγεσία, αφορά στο να βγάλεις το καλύτερο από άλλους ανθρώπους και να διασφαλίσεις ότι μπορούν να ευδοκιμήσουν. Και αν πιστεύετε ότι οι ηγετικές ικανότητες είναι απαραίτητο μόνο για όσους βρίσκονται στην κορυφή της σκάλας, σκεφτείτε το ξανά. Παράγοντες όπως οι κατανεμημένες ομάδες, η αυξανόμενη ποικιλομορφία και οι πιο ρευστές οργανωτικές δομές, σημαίνουν ότι οι ηγετικές δεξιότητες θα είναι σημαντικές για κάθε άτομο σε όλη την εταιρεία –είτε ηγείται ενός project, μιας ομάδας ή ενός ολόκληρου τμήματος.

9. Διαχείριση χρόνου

Είτε εργάζεστε από το σπίτι, πλήρες ωράριο σε ένα γραφείο, διευθύνετε δική σας επιχείρηση ή εργάζεστε για έναν οργανισμό, η ικανότητα να διαχειρίζεστε αποτελεσματικά τον χρόνο σας είναι απαραίτητη για την απόδοση στον χώρο εργασίας σας. Να θυμάστε ότι η διαχείριση χρόνου είναι να εργάζεστε πιο έξυπνα, παρά πιο σκληρά. Οι υπερωρίες δεν είναι απαραίτητες για τους ανθρώπους που είναι καλοί στη διαχείριση του χρόνου τους. Γνωρίζουν πότε είναι πιο παραγωγικοί και χρησιμοποιούν αυτόν τον χρόνο με σύνεση, διατηρώντας τις λιγότερο παραγωγικές ώρες τους για άλλες εργασίες.

Η καλλιέργεια αποτελεσματικών δεξιοτήτων διαχείρισης χρόνου, είναι επίσης σημαντική για την ψυχική σας υγεία. Όταν μπορείτε να διαχειριστείτε αποτελεσματικά τον χρόνο σας, δημιουργείτε μια καλύτερη ισορροπία μεταξύ εργασίας/ζωής για να διασφαλίσετε ότι έχετε χώρο στη ζωή σας για τα πράγματα που είναι πιο σημαντικά για εσάς.

10. Περιέργεια και συνεχής μάθηση

Εάν επέλεγα μόνο μια δεξιότητα που πιστεύω ότι πρέπει να καλλιεργήσουν όλοι, αυτή θα ήταν η περιέργεια. Όποια και αν είναι η ηλικία ή ο κλάδος σας, η υιοθέτηση μιας νοοτροπίας συνεχούς μάθησης, είναι κρίσιμη για να ευδοκιμήσετε στον εργασιακό χώρο του αύριο. Η περιέργεια και η συνεχής μάθηση θα σας βοηθήσει να παραμείνετε ευέλικτοι και να προσαρμοστείτε στις αλλαγές, καθώς και θα σας βοηθήσει να διατηρήσετε σε εγρήγορση τις δεξιότητές σας, ώστε να μπορείτε να παρακολουθήσετε τις σημαντικές αλλαγές που συμβαίνουν σήμερα. Θέλετε να παραμείνετε χρήσιμοι στους εργοδότες σας και να δώσετε στον εαυτό σας την καλύτερη ευκαιρία να χτισετε μια ευτυχισμένη, ικανοποιητική ζωή; Υιοθετήστε μια αναπτυξιακή νοοτροπία και εκκινήστε την επιθυμία σας να μάθετε.


Του Bernard Marr


Το ρομποτικό θαύμα της Ελλάδας.

πώς γίναμε πρώτη δύναμη στην Ευρώπη

Η δεύτερη θέση της Ελλάδας στην Ολυμπιάδα ρομποτικής που έγινε στο Ντόρτμουντ με τη συμμετοχή 365 ομάδων από 73 χώρες και η ανάδειξη της σε πανευρωπαϊκή δύναμη προκάλεσε αίσθηση στην παγκόσμια κοινότητα αλλά και μία μεγάλη απορία: Πως είναι δυνατόν από το προβληματικό εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας να βγαίνουν παιδιά θαύματα που εντυπωσιάζουν ακόμα και τους γκουρού της παγκόσμιας κοινότητας; 

«Δεν είναι τίποτα τυχαίο»

Βασικό ρόλο έχει διαδραματίσει ο μη κερδοσκοπικός Οργανισμός Εκπαιδευτικής Ρομποτικής και Επιστήμης WRO Hellas είναι ο κύριος φορέας διεξαγωγής διαγωνισμών εκπαιδευτικής ρομποτικής στην Ελλάδα και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Ο ιδρυτής της WRO Hellas και φυσικός Ιωάννης Σομαλακίδης μίλησε στο ethnos.gr για το φαινόμενο των άθλων και των μεγάλων διακρίσεων που πετυχαίνουν οι Έλληνίδες μαθήτριες και οι Έλληνες μαθητές: «Δεν είναι τίποτα τυχαίο. Από τη σεζόν 2007-08 που ξεκινήσαμε έχουμε κάνει σκληρή δουλειά μέσα από την WRO Hellas που είναι και ο επίσημος φορέας διοργάνωσης της Ολυμπιάδας Εκπαιδευτικής Ρομποτικής WR για την Ελλάδα, μέσα από την οποία αναδεικνύονται κάθε χρόνο οι ομάδες που εκπροσωπούν τη χώρα μας στον παγκόσμιο τελικό της World Robot Olympiad. Παιδιά από δημόσια αλλά και ιδιωτικά σχολεία σε κάθε γνωιά της Ελλάδας έχουν καταφέρει άθλους και έχουν φέρει την χώρα μας στο προσκήνιο των εξελίξεων. Κάθε χρόνο κάνουμε δωρεάν σεμινάρια σε 1000 εκπαιδευτικούς. Ετσι προχωράμε και διαδίδουμε τη γνώση. Τα παιδιά αλλάζουν, εξελίσσονται μέσα στην επιστημονική κοινότητα και παράλληλα οι προπονητές μας δουλεύουν με μοναδικό σκοπό να διαδώσουν αυτή τη γνώση».

Τεράστιες είναι οι ελληνικές διακρίσεις στην παγκόσμια κοινότητα ρομποτικής

«Πρωτοπόρος η Ελλάδα στη ρομποτική»

Ενδιαφέρον έχει η τοποθέτηση του Ιωάννη Σομαλακίδη για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ελλάδας στη ρομποτική: «Στην Ελλάδα γίνονται άλματα σε αυτόν τον τομέα. Είμαστε πρωτοπόροι σε όλη την Ευρώπη. Η ρομποτική βρίσκει παντού εφαρμογές. Από την ιατρική μέχρι την γεωργία. Τα παιδιά μας έχουν πετύχει άθλους τα τελευταία χρόνια και κάθε χρόνο όλο και γιγαντώνεται και εξελίσσεται μαζί με τις μεγάλες ταχύτητες εξέλιξης της τεχνολογίας. Για αυτό έχει μεγάλη σημασία το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα να ακολουθήσει την εξέλιξη, να συνεργαστεί αρμονικά με τους φορείς που έχουν την τεχνογνωσία και να παραχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Το λάθος και η επιπλέον διδασκαλία

«Θα είναι λάθος εάν επιχειρήσει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα να εντάξει τη ρομποτική μέσα στις ώρες διδασκαλίας. Δεν θα το πετύχει διότι μέχρι να το σχεδιάσει και να εξοπλιστεί θα έχει χαθεί χρόνος και χρήμα και κυρίως θα χαθεί η εξέλιξη της τεχνολογίας. Πρέπει να αξιοποιηθεί η τεχνογνωσία των ανθρώπων που έχουν δουλέψει πάνω σε αυτόν τον τομέα και η επιτυχία θα είναι σίγουρη. Ολα αυτά πρέπει να γίνονται μετά το πέρας των προγραμματισμένων ωρών διδασκαλίας».

«Η Ευρώπη έχει μείνει πίσω»

Ο Σομαλακίδης είναι απογοητευμένος από τους αργούς ρυθμούς που κινείται η Ευρώπη πάνω στον τομέα της ρομποτικής: «Η Ευρώπη έχει μείνει πίσω. Ξεκάθαρα. Θα πρέπει να ακολουθήσει τις εξελίξεις. Έχει μείνει πίσω σε σύγκριση με την Ασία. Φωτεινή εξαίρεση είναι το Ισραήλ που ακολουθεί ένα πρωτοπορειακό πρόγραμμα και πραγματικά έχει φοβερά αποτελέσματα. Αλλά και εμείς είμαστε σε άριστο σημείο. Είμαστε πρώτοι στην Ευρώπη και αυτή τη δυναμική πρέπει να την αξιοποιήσουμε και να την εντατικοποιήσουμε και για τις επόμενες γενιές. Κανένα παιδί που συμμετέχει σε αυτά τα προγράμματα δεν χάνεται. Όλα προχωρούν και έχουν βέβαιο μέλλον».

 

Η ελληνική ντριμ τιμ από την Πάτρα

Η ελληνική ντριμ τιμ που αγωνίστηκε στην Ολυμπιάδα του Ντόρτμουντ είχε 8 ομάδες και 40μελη αποστολή. 

Η ομάδα που έκανε τη μεγάλη υπέρβαση ήταν η Robocores από την Πάτρα και αποτελείται από την Αλίκη Ράγκου - πρωτοετή φοιτήτρια Χημικών Μηχανικών Πανεπιστημίου Πατρών - τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη, μαθητή 3ης Λυκείου στο Πρότυπο Γενικό Λύκειο Πατρών, τον Γιάννη Ράγκο - μαθητή 1ης Λυκείου στο 13ο ΓΕΛ Πατρών - και τον προπονητή τους, Σπύρο Τσουκαλά, που ασχολείται με τις startups.

Επανάσταση για τους τυφλούς μαθητές

Η Robocores κατέκτησε τη δεύτερη θέση ανάμεσα σε 34 ομάδες από όλο τον κόσμο καθώς με το σύστημα Pop2See Smart Class κατάφεραν να μετατρέψουν τα μηνύματα που γράφει ο καθηγητής στον πίνακα σε γραφή Μπράιγ ώστε να διευκολύνονται οι μαθητές με προβλήματα όρασης ώστε να παρακολουθούν το πρόγραμμα των γενικών σχολείων και των πανεπιστημίων, καταγράφοντας και υπαγορεύοντας σημειώσεις, διαβάζοντας κείμενα από τον πίνακα ή τα βιβλία. «Αντιμετωπίσαμε αρκετά τεχνικά προβλήματα της τελευταίας στιγμής τα οποία επιλύθηκαν, προκειμένου το σύστημά μας να μπορεί να παρουσιαστεί πλήρες ενώπιον των κριτών», σημείωσαν η Αλίκη Ράγκου, ο Κωνσταντίνος Μαζαράκης και ο Γιάννης Ράγκος.


Η Μαρίνα τεστάρισε τις επιδόσεις τους

Η Μαρίνα Τριανταφυλλίδη, που συνόδευσε την αποστολή στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Ρομποτικής, ήταν από τους πρώτους ανθρώπους που χρησιμοποίησαν το σύστημα της ομάδας. Έχοντας αντιμετωπίσει προβλήματα ως μαθήτρια με απώλεια όρασης, η συμβολή της στην εξέλιξη των συσκευών της ομάδας ήταν ιδιαίτερα σημαντική, καθώς μπορούσε να αναδείξει τις πραγματικές ανάγκες που υπάρχουν.

Ρομποτάκια μετάφεραν κύβους

Τεράστια ήταν η επιτυχία της ομάδας των μαθητών από το Λύκειο της Λάρισας καθώς στην κατηγορία robo missions κατασκεύασαν ρομποτάκια για μεταφορά κύβων σε προκαθορισμένο πλαίσιο πάνω σε τραπέζι και πήραν την 9η θέση.

Το πιο καθαρό start up

«Ασύλληπτη» επιτυχία χαρακτήρισε ο Ιωάννης Σομαλακίδης και την 5η θέση μαθητών Λυκείου ιδιωτικού σχολείου της Αθήνας για τους κάδους ανακύκλωσης καθώς κατασκεύσαν αισθητήρες που αναγνωρίζουν εάν ο πολίτης χρησιμοποιεί τους κάδους. «Δεν πήραν μόνο μία υψηλή διάκριση αλλά και ένα βραβείο για start up καθώς αναμένεται να υιοθετηθεί από μεγάλη εταιρία», πρόσθεσε ο Σομαλακίδης.

Από τις πιο επιτυχημένες παρουσίες είχε η Ελλάδα στην Ολυμπιάδα της Γερμανίας

Aπό τη Χαλκίδα χωρίς οδηγό

Κορυφαίο πλασάρισμα πήρε και ομάδα από Λύκειο της Χαλκίδας που κατάφερε να οδηγήσει ρομποτικά αυτοκίνητο μέσα σε πίστα με εμπόδια χωρίς φυσικά οδηγό. Το χρυσό μετάλλιο πήρε η ομάδα της Ταϊβάν με χρόνο 35 δευτερόλεπτα ενώ η ελληνική ομάδα έκανε 42΄΄ που ήταν από τις κορυφαίες επιδόσεις και χάρισε στην ελληνική ομάδα την 5η θέση.

Η ομάδα από τη Χαλκίδα

Ρομποτικό τένις

Πολύ καλή παρουσία με 11η θέση είχε η ομάδα μαθητών από Λύκειο της Καλαμάτας που διαγωνίσθηκε σε ρομποτικό τένις και πιο συγκεκριμένα σε μικρούς παίκτες ρομπότ που με ειδικούς αισθητήρες μπορούσαν να παίξουν τένις.

Δυνατές ήταν οι ελληνικές παρουσίες

Ραντεβού στον Παναμά

Η Ολυμπιάδα του 2023 θα γίνει στον Παναμά και όπως είπε ο Ιωάννης Σομαλακίδης μέχρι το τέλος του έτους θα βγουν οι θεματικές που θα διαγωνιστούν οι μαθητές. «Επειδή ο Παναμάς βρέχεται από τον Ειρηνικό και τον Ατλαντικό Ωκεανό εκτιμώ πως το στοιχείο του νερού θα παίξει πρωταγωνιστικό στις εφαρμογές που θα ζητηθούν. Και σε αυτόν τον τομέα πιστεύω η νέα γενιά Ελλήνων μαθητών και οι καθηγητές τους θα ετοιμάσουν μεγάλα πράγματα και θα εντυπωσιάσουν. Και οι επόμενες γενιές θα καθιερώσουν την Ελλάδα ως παγκόσμια και ευρωπαϊκή υπερδύναμη στη ρομποτική». 

Κώστας Ασημακόπουλος

Ελεύθερο Ρεπορτάζ

«Δεκαέξι Συνήθειες του Μυαλού»

Η συνήθεια είναι ένα καλώδιο, υφαίνουμε ένα κομμάτι της κλωστής της κάθε μέρα και στο τέλος δεν μπορούμε να την κόψουμε. Σοφία Αντερά, Ουρανία Μπούγα. Horace Mann American Educator 1796-1859

Οι «Συνήθειες του Μυαλού» είναι 16 συμπεριφορές, που χαρακτηρίζουν έξυπνους και διακεκριμένους ανθρώπους. Εκπαιδευτικοί ερευνητές, υπό την καθοδήγηση του Arthur L. Costa, όρισαν τις «Συνήθειες του Μυαλού» ως δεξιότητες που σχετίζονται άμεσα με τη ζωή και είναι απαραίτητες για την επίλυση προβλημάτων και την αποτελεσματική συμμετοχή στην κοινωνία.

Προάγουν το στρατηγικό συλλογισμό, την οξυδέρκεια και διορατικότητα, την επιμονή και αποφασιστικότητα, τη δημιουργικότητα και την ανάπτυξη ποικίλων δεξιοτήτων. Η κατανόηση και η εφαρμογή των 16 «Συνηθειών του Μυαλού» παρέχουν στα άτομα ικανότητες για να αντιμετωπίσουν καθημερινές καταστάσεις της ζωής, να ανταποκριθούν σε κοινωνικές περιστάσεις και να κινηθούν με τρόπο που θα φέρει θετικά αποτελέσματα σε κάθε προσπάθεια τους (Arthur L. Costa and Bena Kallick, 2000).

Στο σχολείο της Gottsunda (στη Σουηδία) οι Συνήθειες του Μυαλού είναι μια προσφιλής μέθοδος στους μαθητές/τριες. Τα παιδιά, όπως και κάθε άνθρωπος, δοκιμάζοντας τις διάφορες συνήθειες, εντοπίζουν εκείνη που είτε υποσυνείδητα εφάρμοζαν ως τώρα, είτε ταιριάζει στον τρόπο σκέψης και λήψης αποφάσεών τους.

Επιπροσθέτως, γνωρίζοντας 16 συνήθειες αναπτύσσουν εφεδρικές στρατηγικές επίλυσης προβλημάτων, για να αντιμετωπίζουν προβλήματα, διλήμματα και καταστάσεις που απαιτούν αποφάσεις.

Μέσα από τις 16 «Συνήθειες του Μυαλού» και τη διδασκαλία τους στο σχολείο της Gottsunda οι εκπαιδευτικοί προσδοκούν να εφοδιάσουν τους μαθητές/τριες με στρατηγικές που έχουν αποδειχθεί βοηθητικές και να ενισχύσουν την ανάπτυξη ικανοτήτων που θα τους θα επιφέρουν θετικά αποτελέσματα στην προσαρμογή τους στο κοινωνικό σύνολο.

Συνοπτικά οι 16 «Συνήθειες του Μυαλού» είναι οι εξής:

1. Επιμονή: Η έννοια της επιμονής προσεγγίζεται ως την ικανότητα παραμονής σε μια προβληματική κατάσταση και την εφαρμογή διαφόρων στρατηγικών μέχρι την επίτευξη της επίλυσης της. Συχνά οι μαθητές/τριες σταματούν την προσπάθεια καθώς θεωρούν ότι «δεν μπορούν να το κάνουν». Η επιμονή επιφέρει την δοκιμαστική εφαρμογή και άλλων στρατηγικών μέχρι την επίλυση. Επίσης, ενισχύει την ικανότητα ανάλυσης μια κατάστασης και την ανάπτυξη μιας δομής για την αντιμετώπιση της.

2. Διαχείριση παρορμητικότητας: Είναι με άλλα λόγια η σκέψη πριν τη δράση, η κατανόηση του προβλήματος, των δεδομένων και των κατευθύνσεων που αυτό μπορεί να πάρει. Η συλλογή πληροφοριών και η δημιουργία πλάνου δράσης είναι τα πλεονεκτήματα που προσφέρει αυτή η συνήθεια. Όσο αφορά τους μαθητές/τριες τους δίνει το χρόνο να προσεγγίσουν τις εναλλακτικές επιλογές, να κρίνουν και να οργανωθούν. Προάγει την κατανόηση της κατάστασης πριν την αναζήτηση της λύσης της.

3. Ακρόαση με κατανόηση και ενσυναίσθηση: Πολλοί ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι η ακρόαση με κατανόηση και ενσυναίσθηση αποτελεί χαρακτηριστικό των πολύ έξυπνων ανθρώπων. Η συγκεκριμένη συνήθεια συνδυάζει την ακρόαση των όσων ο ομιλητής λέει και την κατανόηση των αιτίων, για τα οποία αυτά ειπώθηκαν, καθώς και των ιδεών που συνειδητά ή υποσυνείδητα ο ομιλητής προσπαθεί να μεταδώσει. Είναι αυτό που ο Piaget ονομάζει «ξεπέρασμα του εγωκεντρισμού» (overcoming ego-centrism) και αναπτύσσει στα παιδιά την κριτική σκέψη, μειώνει την επίδραση των προκαταλήψεων και στερεοτύπων, ενισχύει την βαθύτερη και πληρέστερη γνώση του υπό συζήτηση θέματος και δίνει σαφή εικόνα των απόψεων και του τρόπου σκέψης του ομιλητή. Η συνήθεια αυτή μπορεί να καταστήσει οποιαδήποτε συζήτηση εκπαιδευτική διαδικασία και την εκπαιδευτική διαδικασία πολύ πιο αποτελεσματική.

4. Ευέλικτη σκέψη: Η προσαρμοστικότητα της σκέψης και η πλαστικότητα του ανθρώπινου μυαλού είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του είδους μας. Στη συνήθεια αυτή ανήκει και η ταυτόχρονη επεξεργασία πληροφοριών αλλά και η αλλαγή της πορείας της σκέψης, όταν προκύπτουν νέα δεδομένα. Δυστυχώς, πολλοί μαθητές/τριες δυσκολεύονται να προσεγγίσουν ένα θέμα από διαφορετική προοπτική ή να κατανοήσουν και να δεχτούν την ύπαρξη και χρησιμότητα μιας εναλλακτικής. Παρόλα αυτά η ικανότητα να αφήνουμε την υποκειμενικότητα μας και να βλέπουμε τα πράγματα από διαφορετική οπτική, αυτό που ο Piaget ονομάζει allocentrism, είναι απαραίτητη για την καθημερινή μας ζωή και αυξάνει τις πιθανότητες κατάληξης σε θετικό αποτέλεσμα

5. Σκέψη για τη σκέψη (μεταγνώση): Πρόκειται για μια εσωτερική συζήτηση, μια ανασκόπηση της πορείας μέσω της οποίας έφτασε κάποιος σε κάποιο συμπέρασμα, έλυσε ένα πρόβλημα ή πήρε μια απόφαση. Η ανασκόπηση αυτή συνήθως συνοδεύεται από κριτική αξιολόγηση και επαναπροσδιορισμό της διαδικασίας που ακολουθήθηκε ώστε να χρησιμοποιηθεί ανανεωμένη και πιο αποτελεσματική την επόμενη φορά. Η συνήθεια αυτή συμπεριλαμβάνει την γνώση των συναισθημάτων και των ιδεών αλλά και την πρόβλεψη των επιπτώσεων αυτών σε μια κατάσταση ή απόφαση. Ο σχεδιασμός και η αξιολόγηση μια στρατηγικής, ο καθορισμός των βημάτων και των στοιχείων που αυτός χρειάζεται για αν είναι αποτελεσματικός φαίνεται πως είναι μια διαδικασία που ακόμα και ενήλικες δεν έχουν πετύχει (Whimbey, A. and Whimbey L. S. (1975). New York: Lawrence Erlbaum, Associates). Για τους μαθητές/τριες όμως οι μεταγνωστική σκέψη είναι απαραίτητη καθώς ενισχύουν την ανάπτυξη της αυτογνωσίας και εφαρμογής της κατάλληλης στρατηγικής και αντιστρόφως.

6. Προσπάθεια για ακρίβεια: Η προσπάθεια για ακρίβεια και τελειότητα συχνά ωθεί τους ανθρώπους σε έλεγχο, αξιολόγηση και αλλαγή προς το καλύτερο. Για αυτό το λόγο και είναι σημαντική ικανότητα για τους μαθητές/τριες. Μεταφέρει το ενδιαφέρον από την εκτέλεση μιας εργασίας στην δημιουργία κάτι ολοκληρωμένου και συντελεί σε καλύτερα αποτελέσματα και πιο επίμονους ανθρώπους, με υψηλότερους στόχους.

7. Διερώτηση: Η επιλογή του κατάλληλου ερωτήματος αποτελεί συνήθη δυσκολία τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά. Ο διαχωρισμός των δεδομένων και των στοιχείων που λείπουν και η διατύπωση του σωστού ερωτήματος που θα οδηγήσει στα στοιχεία αυτά είναι ο ορισμός της συνήθειας της διερώτησης. Τα παιδιά σπανίως μπαίνουν στη διαδικασία αυτή και για αυτό καταλήγουν να αναζητούν στοιχεία που δεν χρειάζονται. Η κατάκτηση της συνήθειας αυτής είναι η αρχή για το σχεδιασμό πορείας προς την επίλυση ενός προβλήματος.

8. Εφαρμογή προϋπάρχουσας γνώση σε νέες καταστάσεις: Η συνήθεια αυτή περιλαμβάνει την αναζήτηση προηγούμενης γνώσης, την αξιολόγηση της ως χρήσιμή ή μη στη συγκεκριμένη περίσταση και έπειτα την εφαρμογή της. Δυστυχώς πολλοί μαθητές/τριες συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα και καταστάσεις σαν να είναι η πρώτη φορά αν και προσφάτους έχουν ασχοληθεί με σχεδόν ίδια. Η ικανότητα να μάθουν από προηγούμενες εμπειρίες και να ξαναχρησιμοποιήσουν τη γνώση αυτή είναι βασική μέθοδος ανάπτυξης τόσο στη σχολείο όσο και στην καθημερινότητα.

9. Σκέψη και επικοινωνία με σαφήνεια και ακρίβεια: Πρόκειται για την ικανότητα να εκφράζεται κάποιος με σαφήνεια, χρησιμοποιώντας δόκιμους όρους, παραδείγματα και δίνοντας εξηγήσεις όπου αυτό χρειάζεται. Τόσο στο γραπτό όσο και στον προφορικό λόγο η αποφυγή γενικεύσεων, διαστρεβλώσεων και παραλείψεων χαρακτηρίζει μια καθαρή σκέψη η οποία είναι αποτέλεσμα ολοκληρωμένης άποψης, που έχει υποστεί κριτική επεξεργασία. Η απουσία ακρίβειας στο λόγο των μαθητών/τριών είναι ένδειξη επιφανειακής κατανόησης και απόψεων χωρίς βάσεις.

10. Συλλογή δεδομένων με όλες τις αισθήσεις: Οι περισσότερες πληροφορίες που συλλέγουμε προέρχονται από τις αισθήσεις και είναι αυτές που κινητοποιούν τη λειτουργία του εγκεφάλου. Δυστυχώς πολλοί μαθητές/τριες αρκούνται σε περιγραφές και δεν τολμούν να «δοκιμάσουν με τις αισθήσεις», να συμμετάσχουν σε καταστάσεις, γεγονός που περιορίζει κατά πολύ τα ερεθίσματα τους.

11. Δημιουργία, φαντασία, καινοτομία: Η δημιουργικότητα δεν βρίσκεται στα γονίδια. Είναι μια διαρκής προσπάθεια για βελτίωση, εύρεση εναλλακτικής και μια άρνηση συμβιβασμού με την αποτυχία. Οι δημιουργικοί άνθρωποι συνήθως έχουν εσωτερικά κίνητρα και ανοιχτούς ορίζοντες, καθώς αφήνουν τα έργα τους ανοιχτά σε κριτικές των άλλων.

12. Αντιμετωπίζοντας καταστάσεις με δέος και ενδιαφέρον: Το ενδιαφέρον για τον κόσμο γύρω μας αποτελεί το αρχικό κίνητρο για την γνώση και το «κυνήγι» της. Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι στις μέρες μας είναι «κλειστοί» στο ζήτημα της περαιτέρω μάθησης και θεωρούν συχνά τη γνώση άχρηστη. Η πιο χρήσιμη όμως γνώση προέρχεται με προσωπική αναζήτηση σε θέματα που προκαλούν δέος και ενδιαφέρον και η αναζήτηση αυτή συνοδεύεται από ευχαρίστηση. Το δέος αυτό μπορεί να αποτελέσει βασικό κίνητρο στην εκπαιδευτική διαδικασία.

13. Αναλαμβάνοντας ρίσκα με υπευθυνότητα: Πρόκειται για εκείνη την πλευρά του ανθρώπινου χαρακτήρα που δύσκολα συμβιβάζεται και επιθυμεί να αλλάξει τις καταστάσεις χωρίς να φοβάται την αποτυχία ενός τέτοιου εγχειρήματος. Σαφώς τα ρίσκα αυτά πρέπει να αξίζουν και να μην γίνονται χωρίς προηγούμενη σκέψη, ενώ και η εκτίμηση των εμποδίων είναι απαραίτητη. Η ανάπτυξη μιας τέτοιας συνήθειας από πλευράς των μαθητών/τριών είναι ευεργετικής σημασίας τόσο για την κριτική τους σκέψης όσο και για τη δημιουργικότητα και τη γενικότερη επιτυχία τους.

14. Αίσθηση χιούμορ: Η αίσθηση του χιούμορ είναι γνωστή ένδειξη εξυπνάδας. Δείχνει ανθρώπους που έχουν δυνατότητα να κάνουν συσχετίσεις, προβλέψεις και να αλλάζουν τις αναλογίες για αν προκαλέσουν γέλιο. Το χιούμορ έχει θετικές επιδράσεις στην ψυχολογία των ανθρώπων, απελευθερώνει τη δημιουργικότητα και αποτελεί μέσο κοινωνικοποίησης αλλά και επικοινωνίας. Η δυνατότητα να κατανοούμε ποτέ μια κατάσταση είναι πραγματικά αστεία είναι σημαντική, ειδικά για τα παιδιά που συχνά κάνουν χιούμορ με στοιχεία όπως η διαφορετικότητα και οι δυσκολίες των άλλων. Το δημιουργικό χιούμορ αντιθέτως βοηθά να αναγνωρίζουμε τις εναλλακτικές.

15. Αμοιβαία σκέψη: Πρόκειται για την εργασία σε ομάδες, την ανάπτυξη της συνεργατικότητας και του αισθήματος της αμοιβαιότητας. Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό και λειτουργεί καλύτερα και αποτελεσματικότερα, όταν συνεργάζεται με τους υπολοίπους, καθώς κανείς δεν έχει πάντα όλες εκείνες τις πληροφορίες για να κρίνει μια κατάσταση. Η συνεργασία απαιτεί δικαιολόγηση των απόψεων, εναλλαγή των οπτικών γωνιών, κατανόηση και ενσυναίσθηση, ενώ και η αποδοχή μιας απόφασης με την οποία κάποιο μέλος δεν είναι σύμφωνο αποτελεί ένα δύσκολο στοιχείο της διαδικασίας αυτής.

Παρόλα αυτά, οι μαθητές/τριες σε καταστάσεις ομαδικής εργασίας αναπτύσσουν την κοινωνικότητα τους και τον αλτρουισμό, ανταλλάσουν απόψεις, μαθαίνουν να ακούν τους άλλους και να υποχωρούν για το καλό του συνόλου, συμμορφώνονται με κανόνες και τέλος ενισχύουν τις διοικητικές τους ικανότητες. Τα παιδιά πρέπει να μυούνται στην ομαδική εργασία, διότι μια τέτοια κατάσταση έχει ποικίλα οφέλη για αυτά και είναι πολύ κοντά σε αρκετά ρεαλιστικά περιβάλλοντα εργασίας.

16. Με ανοιχτούς ορίζοντες προς τη συνεχιζόμενη μάθηση: Η συνήθεια αυτή αναδεικνύει την αξία της συνεχιζόμενης δια βίου μάθησης. Οι άνθρωποι, που την κατέχουν, είναι ανοικτοί σε νέα γνώση, περήφανοι και ταπεινοί ταυτόχρονα να παραδεχθούν ότι δεν ξέρουν κάτι. Η επιλογή νέων στόχων και η επεξεργασία ποικίλων πληροφοριών ή η εφαρμογή διαφόρων στρατηγικών χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους αυτούς. Οι μαθητές/τριες μας πρέπει να αναγνωρίζουν την αξία της συνεχιζόμενης μάθησης, η οποία θα τους καθιστά ικανούς να παραμένουν ενεργά και παραγωγικά μέλη της κοινωνίας, ειδικά στις συνεχώς αναπτυσσόμενες κοινωνίες, που ζούμε σήμερα.

(απόσπασμα από τη μελέτη περίπτωσης δύο δημοτικών σχολείων στην Σουηδία, Πτυχιακή Εργασία για το ΑΠΘ/ΠΤΔΕ)

Ο σύνδεσμος του σχολείου είναι εδώ



4 κριτήρια για να επιλέξεις το κατάλληλο Κέντρο Ξένων Γλωσσών

Η εκμάθηση ξένων γλωσσών και η εξοικείωση των παιδιών με την τεχνολογία πρωταγωνιστούν στο ημερήσιο πρόγραμμα τους με αποτέλεσμα η επιλογή του κατάλληλου Κέντρου Ξένων Γλωσσών να αποτελεί βασικό προβληματισμό για τους γονείς. 

Παρόλα αυτά, υπάρχουν τέσσερα βασικά κριτήρια επιλογής που μπορούν να βοηθήσουν τους γονείς που αναζητούν τον κατάλληλο εκπαιδευτικό χώρο για τα παιδιά τους ή τους ενήλικες που ενδιαφέρονται να διευρύνουν οι ίδιοι τις γνώσεις τους, να εντοπίσουν και να επιλέξουν το σωστό συνεργάτη:

1. Ο επαγγελματισμός και η οργάνωση

Ξεκινήστε την έρευνα αγοράς αρκετά νωρίς. Αναζητήστε στο διαδίκτυο ή στη γειτονιά σας, έγκυρα και πιστοποιημένα κέντρα ξένων γλωσσών. Κάθε σύγχρονο κέντρο οφείλει να διαθέτει ιστοσελίδα με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για το εκπαιδευτικό προσωπικό, τα μαθήματα, το πρόγραμμα, τη μέθοδο διδασκαλίας και τις στρατηγικές συνεργασίες που έχει δημιουργήσει με Εκπαιδευτικούς Οργανισμούς, Φορείς και Ιδρύματα.

2. Το εξειδικευμένο προσωπικό και ο χώρος

Αφού κάνετε μία πρώτη έρευνα στο διαδίκτυο, το επόμενο βήμα είναι να επισκεφθείτε το χώρο. Εκεί θα έχετε την ευκαιρία να μιλήσετε με τους υπεύθυνους, να γνωρίσετε τους διδάσκοντες και να δείτε το χώρο μαζί με τα παιδιά σας ως μία πρώτη εξοικείωση με το περιβάλλον. Δώστε έμφαση στην ποιότητα, την αισθητική και την ατμόσφαιρα, ελέγξτε αν χρησιμοποιείται σύγχρονος ψηφιακός εξοπλισμός και επιβεβαιώστε ότι τηρούνται όλα τα μέτρα προστασίας κατά του covid19.

3. Η φιλοσοφία και η εκπαιδευτική μέθοδος

Ο τρόπος προσέγγισης της εκπαιδευτικής διαδικασίας είναι υψίστης σημασίας καθώς ο εξοπλισμός και ο φιλικός χώρος ενός κέντρου δεν επαρκούν. Δώστε έμφαση στην πολυετή εμπειρία που θα είναι σε θέση να καταρτίζει εξειδικευμένα και αποδοτικά προγράμματα σπουδών για όλα τα επίπεδα και ηλικίες.

4. Οι συνολικές παρεχόμενες υπηρεσίες

Καθώς η εξέλιξη δεν σταματάει ποτέ και η ανάγκη να μαθαίνουμε όλο και περισσότερα γίνεται διαρκώς πιο έντονη, καλό θα ήταν να επιλέξετε ένα πολυχώρο εκπαίδευσης και όχι ένα απλό φροντιστήριο ξένων γλωσσών. Αν είστε γονιός, θα εξυπηρετηθείτε από την ευκολία του να επισκέπτεστε έναν μόνο χώρο για όλες τις εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών σας (ξένες γλώσσες, πληροφορική, ρομποτική κ.α.), σε ανθρώπους που ήδη εμπιστεύεστε ενώ αν φροντίζετε για τη δική σας επιμόρφωση, η εξοικονόμηση, χρόνου σε περιττές διαδρομές θα σας φανεί σωτήρια.

η Google ψάχνει προγραμματίστριες… στα ελληνικά σχολεία

Το πρόγραμμα Code Girls του Μataroa, που πραγματοποιείται με την υποστήριξη της πρεσβείας των ΗΠΑ σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, δίνει τη δυνατότητα σε μαθήτριες να γίνουν εξπέρ στον προγραμματισμό.

Τι γνωρίζει ένα δεκάχρονο κορίτσι από γλώσσες προγραμματισμού HTML, CSS και Javascript; «Πολλά», είναι η απάντηση αν αυτό το κορίτσι συμμετέχει στο πρόγραμμα Code Girls του Μataroa, ενός μη- κερδοσκοπικού εργαστηρίου επιχειρηματικού πολιτισμού, που τα τελευταία επτά χρόνια «μυεί» μαθήτριες από όλη την Ελλάδα στον κόσμο της τεχνολογίας.

Οι μικρές μαθήτριες από την Καλαμάτα, την Κοζάνη, τα Τρίκαλα, την Πάτρα, τα Ιωάννινα, την Αλεξανδρούπολη, τη Λαμία και τη Σύρο, οι οποίες παρακολουθούν δωρεάν τα μαθήματα, εκπαιδεύονται σε γλώσσες προγραμματισμού από γυναίκες μηχανικούς και προγραμματίστριες.

Το διαδραστικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα απευθύνεται σε μαθήτριες 10 έως 16 ετών και υλοποιείται με την υποστήριξη της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα. Μέσω αυτού, περισσότερα από 480 κορίτσια έχουν δεχθεί μέχρι σήμερα επαγγελματική καθοδήγηση από επιτυχημένες Ελληνίδες επαγγελματίες σε ολόκληρο τον κόσμο – από τις ΗΠΑ και την Ολλανδία, μέχρι την Ελβετία και τη Βρετανία. 

«Η νέα γενιά, έχει μία πρωτόγνωρη άνεση με τη χρήση της τεχνολογίας – από τα social media και τα video games, έως τα παιχνίδια που συνδυάζουν τη ρομποτική και τον προγραμματισμό» σημειώνει στην «Κ», ο ένας εκ των δύο συνιδρυτών του Mataraoa, Αντώνης Παπαδόπουλος και τονίζει: «Το θέμα είναι όμως πώς μπορούμε να φτιάξουμε δημιουργούς τεχνολογίας αντί για καταναλωτές της, αλλά και πώς θα μειώσουμε το χάσμα των φύλων στην τεχνολογία, το οποίο ξεκινά από το σχολείο και την οικογένεια και συνεχίζεται σε κάθε στάδιο της ζωής των κοριτσιών και των γυναικών. Τα στερεότυπα έχουν πολύ ισχυρά θεμέλια».

Ο θετικός αντίκτυπος των μαθημάτων στην καθημερινότητα των κοριτσιών αποτυπώθηκε και σε μια έρευνα που έκανε το Mataroa το 2021, εν μέσω του πρώτου lockdown. Το 65% των μαθητριών που είχαν συμμετάσχει στο πρόγραμμα, συνέχισαν να ασχολούνται ενεργά με την τεχνολογία, ενώ δεκάδες είχαν αρχίσει να σπουδάζουν σε θετικές και πολυτεχνικές σχολές. Πλέον, τέσσερις από τις εισηγήτριες στα προγράμματα είναι γυναίκες που είχαν δώσει το «παρών» στα πρώτα προγράμματα των Code Girls στην Καλαμάτα και την Κοζάνη.

«Έχουμε τη χαρά να δεχόμαστε τηλεφωνήματα από εργοδότες που μας ρωτούν για το πρόγραμμα, καθώς όλο και περισσότεροι αναζητούν βιογραφικά, πλούσια σε αυτό το πεδίο των δεξιοτήτων» τονίζει ο έτερος συνιδρυτής του Mataroa, Ιπποκράτης Παπαδημητράκος και προσθέτει: «Την ίδια στιγμή, γονείς μάς ρωτούν πότε θα επαναληφθεί το πρόγραμμα στην πόλη τους». 

Πρόσφατα, άλλο ένα πρόγραμμα, το Coding Bees, ήρθε να προστεθεί στις δράσεις του Mataroa. Δημιουργήθηκε με την υποστήριξη του Google.org, του φιλανθρωπικού βραχίονα της Google και έχει ήδη υλοποιηθεί στην Καλαμάτα, τα Τρίκαλα και το Ηράκλειο, με 175 συμμετέχουσες, ενώ ακολουθούν η Χαλκίδα, η Ξάνθη και η Κοζάνη.

Στο νέο πρόγραμμα, γυναίκες κάθε ηλικίας, ανεξάρτητα από την τεχνολογική τους εμπειρία, εξοικειώνονται με βασικά τεχνολογικά εργαλεία, π.χ τις λειτουργίες του email και των μηχανών αναζήτησης, το cloud, την ασφαλή και λειτουργική περιήγηση στο internet, κ.α.

«Θεωρούμε πως η ελληνική περιφέρεια χρειάζεται περισσότερες δράσεις που να εφοδιάζουν τη νέα γενιά με τις δεξιότητες του μέλλοντος» υπογραμμίζει ο κ. Παπαδόπουλος και καταλήγει: «Μιλάμε για παιδιά με όρεξη, πολύ ταλέντο, που θα παίξουν βασικό ρόλο στο αύριο της Ελλάδας – και το κοινωνικό και το οικονομικό».


Ακολουθώντας το παράδειγμα των δασκάλων τους

Η Παναγιώτα Ζαχαριάδη, 20 ετών, είναι σήμερα φοιτήτρια στο τρίτο έτος στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών στο ΑΠΘ. Παρακολούθησε για πρώτη φορά τα μαθήματα το 2015 στην γενέθλια πόλη της, την Κοζάνη όταν ήταν 13 ετών.

«Ο μπαμπάς μου είχε διαβάσει την είδηση σε μια τοπική ιστοσελίδα» λέει στην «Κ» η Παναγιώτα και συνεχίζει να διηγείται την ιστορία της. «Το πρότεινε σε εμένα και την αδερφή μου, το συζητήσαμε και το είδαμε σαν ευκαιρία να μάθουμε κάτι εντελώς καινούργιο. Παρότι μιλάμε μόλις για επτά χρόνια πίσω, τα παιδιά δεν είχαν τόσο στενή σχέση με την τεχνολογία όσο τα σημερινά. Δεν είχαμε ούτε κινητό, ούτε tablet. Ήδη από την πρώτη μέρα, ένιωθα ότι είχαμε δημιουργήσει από το μηδέν κάτι συναρπαστικό. Είχαμε ήδη μάθει να φτιάχνουμε μια ιστοσελίδα».

Στο τέλος του προγράμματος, η Παναγιώτα, άκρως γοητευμένη με το κομμάτι του προγραμματισμού, συνέχισε να το ψάχνει. Την επόμενη χρονιά, όταν και παρακολούθησε ξανά το πρόγραμμα, οι συμμετέχουσες είχαν αυξηθεί κατά πολύ. «Στο Λύκειο, αποφάσισα πως θέλω να βάλω κι εγώ το λιθαράκι μου στη γεφύρωση του χάσματος ανάμεσα στις γυναίκες και στην τεχνολογία», καταλήγει.

Η Μαρία Γκέκα από τα Τρίκαλα, 18 ετών σήμερα, παρακολούθησε τα σεμινάρια όταν ήταν μαθήτρια ΣΤ’ δημοτικού. «Μας είχαν μιλήσει γυναίκες σε υψηλές θέσεις στη Google και είχα ενθουσιαστεί», λέει στην «Κ» η Μαρία και θυμάται ότι αμέσως σκέφτηκε πως όταν μεγαλώσει ήθελε και εκείνη να κάνει το ίδιο. «Οι εισηγήτριες μας είπαν: “Θα τα καταφέρετε και εσείς, αφού το θέλετε”» περιγράφει η Μαρία, η οποία παρακολούθησε άλλες τρεις χρονιές το πρόγραμμα και όπως σημειώνει, κάθε φορά τα κορίτσια μάθαιναν και κάτι καινούργιο.

Φέτος, η Μαρία πέρασε πρώτη σε όλη την Ελλάδα στο Τμήμα Πληροφορικής του ΕΚΠΑ και δηλώνει έτοιμη να εργαστεί πάνω σε μεγαλύτερα πρότζεκτ με ομαδικό τρόπο, κάτι που έμαθε στα σεμινάρια του Mataroa και το οποίο της αρέσει πολύ. «Το ότι βοηθούσαμε η μια την άλλη για να φτιάξουμε τον κώδικα ήταν από τα πιο ωραία κομμάτια των μαθημάτων και το ίδιο θέλω να κάνω και όταν εργαστώ – θέλω η δουλειά μου να είναι συνεργατική και ερευνητική»

.Η Μαρία αποτέλεσε παράδειγμα και για την 50 ετών μητέρα της, καθώς, φέτος το καλοκαίρι, παρακολούθησε και εκείνη μαθήματα στο νέο πρόγραμμα Coding Bees.Όπως περιγράφει: «Την είδα να είναι τόσο ενθουσιασμένη, όπως ήμουν κι εγώ όταν έμπαινα στον νέο για εμένα και φανταστικό κόσμο της τεχνολογίας».

Πληροφορίες: www.mataroa.org

kathimerini.gr

Μαθαίνοντας την ξένη γλώσσα που θα κάνει τα ταξίδια μας πιο απολαυστικά

Συγγενική και αρκετά παρόμοια με την ελληνική, είναι μία γλώσσα που οι Έλληνες μπορούν εύκολα να μάθουν και μάλιστα με τέλεια προφορά λόγω της φωνητικής της ομοιότητας με τη μητρική μας. 

Μπορεί η εκμάθηση μίας ξένης γλώσσας να αλλάξει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον έξω κόσμο, αλλά και το πόσο πολύ απολαμβάνουμε τα όσα μάς συμβαίνουν ενώ ταξιδεύουμε; Σίγουρα ναι. Γιατί μία ξένη γλώσσα δεν είναι άγνωστες λέξεις που σταδιακά ηχούν οικεία και φιλικά στα αυτιά μας. Είναι η στενότερη επαφή με μία ολότελα διαφορετική κουλτούρα, είναι ένας βαθύτερος τρόπος να κατανοήσουμε τη ζωή και τις ιδέες ενός λαού.

Τα ισπανικά είναι η γλώσσα που μιλούν περίπου 580 εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη, άνθρωποι από πολλές διαφορετικές χώρες, ακόμα και από διαφορετικές ηπείρους, άνθρωποι με ετερόκλητες καθημερινότητες και νοοτροπίες. Η γλώσσα των ισπανικών τούς ενώνει, τους φέρνει πιο κοντά, είναι το σταθερό σημείο αναφοράς στην εγγύτητα της επικοινωνία τους. Ποτέ δεν είναι αργά να πάρουμε και εμείς την απόφαση να διδαχθούμε αυτή την εκφραστική, μελωδική γλώσσα και να τη μιλάμε στο επόμενο, ίσως, ταξίδι μας νιώθοντας πολύ πιο κοντά στους πολίτες της Μαδρίτης, της Βαρκελώνης ή ακόμα της Χιλής, της Αργεντινής, της Κόστα Ρίκα.

Οι λόγοι για να επιλέξει κανείς την Ισπανία ως τον επόμενο προορισμό ταξιδιού πάρα πολλοί. Πρόκειται για μία απερίγραπτα πλούσια από πολιτιστικής άποψης χώρα, για την ακρίβεια το τρίτο κατά σειρά κράτος στον κόσμο με τα περισσότερα Μνημεία Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Παράλληλα είναι και μία χώρα με πάρα πολύ έντονη καλλιτεχνική δραστηριότητα, με τους συναυλιακούς χώρους και τα μεγάλα θέατρα να σφύζουν από ζωή και δημιουργία, τη στιγμή που μιλάμε για ένα από τα σημαντικότερα κράτη στο πεδίο της σύγχρονης γαστρονομίας με κορυφαία εστιατόρια τα οποία έχουν αλλάξει ριζικά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη μοντέρνα μαγειρική.

Ένα ταξίδι στην ιστορικότατη Μαδρίτη, στην πολύχρωμη, παραθαλάσσια Βαρκελώνη ή στην «ποτισμένη» με τα αρώματα των εσπεριδοειδών Βαλένθια θα ξετυλίξει μπροστά στα μάτια σας όλη την ουσία της ισπανικής πραγματικότητας. Το να γνωρίζετε τη γλώσσα αυτού του θαυμάσιου τόπου θα σας συνδέσει με τρόπο μαγευτικό με τον νέο κόσμο στον οποίο θα έχετε μόλις εισέλθει, είναι στην πραγματικότητα το «κλειδί» για ένα ταξίδι πιο εύκολο, πιο απολαυστικό, πέρα για πέρα αξέχαστο. 

Πώς οι έφηβοι αποκτούν σήμερα οικονομική δύναμη - Οι εφαρμογές που τους κάνουν ανεξάρτητους

Το ενδιαφέρον των σημερινών εφήβων έχει μεταφερθεί από το να ζητάνε λίγα μετρητά για να μια πιθανή έξοδο, στη δημιουργία πολλαπλών λογαριασμών σε διάφορες, επί πληρωμή, εφαρμογές

Η εφηβεία συνδυάζεται συνήθως με ορμόνες σε έξαρση και ένα έντονο κύμα επαναστατικότητας που έχει στόχο την ανεξαρτητοποίηση του παιδιού. Τι φωνάζει αυτονομία, πιο πολύ από την οικονομική ελευθερία. Παλιότερα ένας έφηβος αρκούνταν στο να ζητάει, συχνά-πυκνά, λεφτά για να αγοράσει ρούχα, ή να οργανώσει μια έξοδο με φίλους. Η κατάσταση ωστόσο έχει γίνει πολύ πιο περίπλοκη πλέον, με το διαδίκτυο να αποτελεί την νέα απόδειξη της ελευθερίας του.


Από το να χρησιμοποιήσουν μια εφαρμογή ταξί, ή άλλου μέσου μεταφοράς, delivery, έως και εφαρμογές για αγορά ρούχων και υποδημάτων οι έφηβοι αποκτούν πολλαπλούς λογαριασμούς χρηστών στο διαδίκτυο, γεγονός που εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους.


Πολλές εταιρείες, όπως η Amazon και η PayPal, έχουν ήδη εγκαινιάσει στις εφαρμογές τους λογαριασμούς για παιδιά και εφήβους, προωθώντας έναν πιο ασφαλή τρόπο να διαχειρίζονται οι νέοι, την αγοραστική τους δύναμη στο διαδίκτυο. Για τους γονείς, αυτές οι υπηρεσίες για εφήβους αποτελούν ένα είδος οικονομικής άδειας, που τους προσφέρουν νέους τρόπους παρακολούθησης της αγοραστικής διαδρομής των παιδιών τους.


Οικονομική ελευθερία και διαδίκτυο


Η οικονομική ελευθερία μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα για τον κάθε έφηβο, αλλά σε γενικές γραμμές, αναφέρεται στην ικανότητα να κάνει κανείς επιλογές σχετικά με το πώς να ξοδεύει και να αποταμιεύει χρήματα, χωρίς οικονομικούς περιορισμούς.


Για έναν έφηβο, οικονομική ελευθερία μπορεί να σημαίνει να έχει αρκετά χρήματα για να καλύψει τις βασικές του ανάγκες, όπως φαγητό, ρούχα και μετακινήσεις, χωρίς να χρειάζεται να εξαρτάται από τους γονείς, ή τους κηδεμόνες του. Μπορεί επίσης να σημαίνει να έχει αρκετά χρήματα για να ασχολείται με τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι του, όπως να πηγαίνει σε συναυλίες, να αγοράζει βιντεοπαιχνίδια, ή βιβλία, ή να συμμετέχει σε αθλητικές ή άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες.


Επιπλέον, η οικονομική ελευθερία μπορεί να σημαίνει ότι μπορούν να αποταμιεύουν χρήματα για το μέλλον, όπως για το κολέγιο ή άλλους μακροπρόθεσμους στόχους, ή ότι μπορούν να επενδύουν χρήματα σε μετοχές ή άλλα περιουσιακά στοιχεία.


Μπορεί επίσης να σημαίνει να έχουν μια αίσθηση ασφάλειας και ανεξαρτησίας όσον αφορά τη διαχείριση των οικονομικών τους. Συνολικά, οικονομική ελευθερία για έναν έφηβο σημαίνει να έχει τη δυνατότητα να κάνει επιλογές και να επιδιώκει τους στόχους του, χωρίς να περιορίζεται από την οικονομική του κατάσταση.


Το διαδίκτυο όμως φέρνει εδώ μια σημαντική αλλαγή. Με όλο και περισσότερες εταιρείες να στοχεύουν τις διαφημίσεις τους στο δυναμικό κοινό των 13-17 ετών, οι έφηβοι φαίνεται να εισχωρούν όλο και βαθύτερα στον μακρόκοσμο των επί πληρωμή εφαρμογών. Οι εφαρμογές για εφήβους είναι πιθανό να συνεχίσουν να πολλαπλασιάζονται, καθώς αποτελούν έναν αποδεδειγμένο τρόπο για τις εταιρείες τεχνολογίας να προσελκύουν νεότερους πελάτες και να τους διατηρούν μέχρι την ενηλικίωση.


Μαθαίνοντας την οικονομική ανεξαρτησία


Παρατηρώντας όλα τα παραπάνω μπορεί κανείς να προβληματιστεί για το πως διαχειριστεί την οικονομική αυτονομία του παιδιού του, η οποία μοιάζει πιο ανεξέλεγκτη λόγω του αχανούς κόσμου του διαδικτύου. Ωστόσο πλέον υπάρχουν πολλές εφαρμογές που έρχονται να αντικαταστήσουν τον κουμπαρά και να απαλύνουν τον φόβο των γονιών.


Ο λογαριασμός Venmo Teen Account για παράδειγμα, επιτρέπει στους κηδεμόνες να δημιουργούν ξεχωριστούς λογαριασμούς για τους εφήβους τους για να στέλνουν και να λαμβάνουν χρήματα, μαζί με μια χρεωστική κάρτα. Μέχρι πρόσφατα, ορισμένες από αυτές τις εφαρμογές δεν ήταν διαθέσιμες σε άτομα κάτω των 18 ετών, εκτός αν χρησιμοποιούσαν τους λογαριασμούς των γονέων τους.


Αντίστοιχα οι εφαρμογές επενδύσεων, πληρωμών και τραπεζικών συναλλαγών δίνουν στους γονείς ευκαιρίες να διδάξουν την οικονομική διαχείριση και υπευθυνότητα στα παιδιά τους. Η διδασκαλία αυτή σε μια εποχή που οι έφηβοι κάνουν μόνοι τους αγορές, ξεκινούν τις πρώτες τους δουλειές, ή μαθαίνουν να οδηγούν, βοηθάει ιδιαίτερα στην αντίληψη γύρω από τα οικονομικά και τη διαχείρισή τους. Ούτως, ή άλλως, αργά, ή γρήγορα, θα αναγκαστούν να επιβιώσουν μόνοι τους οικονομικά στον έξω κόσμο.

22.06.2023, protothema.gr

Oι 5 βασικές δεξιότητες που θα χρειαστούν τα παιδιά στο μέλλον

Πώς θα γίνουν επιτυχημένοι ενήλικες σύμφωνα με το World Economic Forum

Με την πρώιμη παιδική ηλικία να αποτελεί την πιο κρίσιμη περίοδο στην ζωή ενός παιδιού, καθώς οι περισσότερες δεξιότητες και συμπεριφορές αναπτύσσονται κατά τη διάρκειά της, εστιάζουμε στα πέντε προσόντα που είναι απαραίτητα, σύμφωνα με τους ειδικούς, για να γίνει μελλοντικά ένας επιτυχημένος ενήλικας.

“Για να επιτευχθεί πραγματική ειρήνη στον κόσμο, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τα παιδιά μας" Μαχάτμα Γκάντι. Αυτή ήταν η πεποίθηση του σοφότερου πνευματικού ηγέτη της Ινδίας, σχετικά με τις ικανότητες και αξίες που πρέπει να εμφυσήσουμε στα παιδιά ως κηδεμόνες. Η φράση αυτή κρύβει μια αλήθεια, η οποία ταξιδεύει μακρύτερα από τις πνευματικές πεποιθήσεις μας και αποδεικνύεται από τις επιστημονικές μελέτες.

Ο κομβικός ρόλος της πρώιμης διαπαιδαγώγησης


Σε ένα άρθρο της η Unicef, ο οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών που είναι υπεύθυνος για την παροχή ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής βοήθειας στα παιδιά παγκοσμίως, εξηγεί ότι κάθε παιδί πρέπει να υποστηρίζεται από νεαρή ηλικία ώστε να λαμβάνει τις δικές του αποφάσεις, προκειμένου να γίνει ισχυρός συμμετέχων στην κοινωνία του και να οικοδομήσει ένα υγιέστερο και πιο ευήμερο μέλλον.

Ο εγκέφαλος των παιδιών χτίζεται, στιγμή προς στιγμή, καθώς αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους. Κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους μάλιστα, σχηματίζονται πάνω από ένα εκατομμύριο νευρωνικές συνδέσεις κάθε δευτερόλεπτο - ένας ρυθμός που δεν επαναλαμβάνεται ποτέ ξανά, όπως εξηγούν οι επιστήμονες στο άρθρο. Ειδικότερα, το διάστημα μεταξύ της γέννησης και της ηλικίας των 3 ετών, αποτελεί μια περίοδος ταχείας ανάπτυξης του εγκεφάλου, όταν δημιουργούνται δισεκατομμύρια συνδέσεις μεταξύ των μεμονωμένων νευρώνων. Οι μηχανισμοί και οι παρεμβάσεις για την υποστήριξη αυτής της ανάπτυξης πρέπει να είναι διαθέσιμες από τη γέννηση, με τις σταθερές και ανταποκρινόμενες σχέσεις με τους γονείς και άλλους ενήλικες, καθώς και το ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον να προάγουν τη θετική ανάπτυξη των παιδιών.


Συνεπαγωγικά, πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού μπορεί να έχουν δια βίου σωματικές, κοινωνικές και συναισθηματικές επιπτώσεις, ενώ οι θετικές εμπειρίες και τα υγιή περιβάλλοντα μπορούν να προετοιμάσουν ένα μικρό παιδί για μια δυναμική και επιτυχημένη πορεία ζωής. Αντίστοιχα οι τραυματικές εμπειρίες κατά τη διάρκεια αυτών των διαμορφωτικών χρόνων μπορούν να έχουν μακροχρόνιες, επιζήμιες επιπτώσεις. Συγκεκριμένα οι εμπειρίες της πρώιμης παιδικής ηλικίας, από τη γέννηση έως την ηλικία των 8 ετών, επηρεάζουν την ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής του εγκεφάλου, η οποία αποτελεί το θεμέλιο για όλη τη μελλοντική μάθηση, συμπεριφορά και υγεία. Ένα ισχυρό θεμέλιο βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν τις δεξιότητες που χρειάζονται για να γίνουν αργότερα καλά λειτουργικοί ενήλικες.

Με αφορμή τα παραπάνω δεδομένα, ο ανεξάρτητος παγκόσμιος οργανισμός, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (World Economic Forum), αποκάλυψε πρόσφατα πέντε σημαντικές δεξιότητες που θα χρειαστούν τα παιδιά στο μέλλον, έτσι ώστε να πλοηγηθούν με επιτυχία στην ενήλικη ζωή.


Οι 5 απαραίτητες δεξιότητες


Η εταιρεία μίλησε με κορυφαίους εμπειρογνώμονες σε διάφορους τομείς για να εντοπίσει ποιες θεωρούν σημαντικές δεξιότητες για τα παιδιά. Από εκεί προέκυψε η έκθεση Catalysing Education 4.0, η οποία εξηγεί αντίστοιχα με τα προαναφερθέντα, ότι η επένδυση στις δεξιότητες της παιδικής ηλικίας συμβάλλει στην ανάπτυξη των ανθρώπων σε επιτυχημένους, ολοκληρωμένους ενήλικες, συνεισφέροντας αποτελεσματικά έως και 2,54 τρισεκατομμύρια δολάρια στην παγκόσμια οικονομία.


Η πρώτη δεξιότητα είναι η δημιουργικότητα. Η εταιρεία παραγωγής παιχνιδιών, Lego, δήλωσε ότι αποτελεί μια πολύ σημαντική δεξιότητα για τα παιδιά καθώς τα βοηθάει να "λύνουν σημαντικά προβλήματα με νέους τρόπους και να σκέφτονται με φαντασία σε διάφορους τομείς".


Οι ψηφιακές δεξιότητες είναι το δεύτερο σημείο, το οποίο τόνισε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και πρόκειται για την ικανότητα να κατέχουν νέες μορφές ψηφιακής τεχνολογίας, ιδίως το σχεδιασμό αλγορίθμων και το χειρισμό δεδομένων.


Η τρίτη δεξιότητα είναι η συνεργασία, για την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωσε ότι παίζει σημαντικό ρόλο ως μια ικανότητα αρμονικής συνύπαρξης με άλλους για την εκτέλεση σύνθετων εργασιών σε επαγγελματικά και μη περιβάλλοντα. Το Εθνικό Κέντρο για την Ανάπτυξη του O*Net πρόσθεσε συγκεκριμένα ότι είναι απαραίτητη η εκμάθηση της προσαρμογής των ενεργειών ενός παιδιού σε σχέση με τις ανάγκες των άλλων ανθρώπων δίπλα του.


Πολίτες του κόσμου είναι ο τέταρτος χαρακτηρισμός που θα πρέπει να εμφυσήσουμε στα παιδιά μας, κυρίως γιατί αυτός κρύβει την αξία του σεβασμού για άλλους πολιτισμούς, καθώς και την προθυμία να αγκαλιάσουν τη διαφορετικότητα, την ισότητα και την ένταξη στο κοινωνικό σύνολο.


Η περιβαλλοντική διαφύλαξη και εποπτεία, αποτελεί το τελευταίο σημαντικό προσόν, το οποίο σχετίζεται με την κατανόηση της ευθραυστότητας των φυσικών οικοσυστημάτων και του τρόπου με τον οποίο μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε μαζί τους με βιώσιμους τρόπους.


Μετά την γνωστοποίηση των παραπάνω δεξιοτήτων, η UNICEF δήλωσε ότι λιγότεροι από τους μισούς νέους στον κόσμο, βρίσκονται στο δρόμο για να αποκτήσουν αυτές τις δεξιότητες που απαιτούνται για να ευημερήσουν στην προσωπική και επαγγελματική ζωή και καθημερινότητά τους. 


Πέγκυ Μπαμπάθα - www.protothema.gr


7 μαγικές φράσεις που τονώνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού

Τα λόγια μας έχουν βαθύτατο αντίκτυπο στην αυτοεκτίμηση και την προσωπική ανάπτυξη ενός παιδιού. Τρυπώνουν στην καρδούλα τους και είτε μπορεί να τα πληγώσουν ανεπανόρθωτα είτε να τους δώσουν φτερά για να πετύχουν στη ζωή τους και να είναι ευτυχισμένα.

Η αυτοπεποίθηση χτίζεται στο παιδί όσο ακόμα αυτό είναι σε πολύ μικρή ηλικία και εμείς, ως γονείς, παίζουμε σημαντικό ρόλο σ' αυτό.

Τα παιδιά που γνωρίζουν τις δυνάμεις και τις αδυναμίες τους και τα έχουν καλά με τον εαυτό τους καταφέρνουν καλύτερα να διαχειρίζονται τις κρίσεις και πατούν γερά στα πόδια τους. Ενθαρρυντικές φράσεις, γεμάτες αγάπη και υποστήριξη μπορούν να λειτουργήσουν ως ισχυρό αντίδοτο στην αυτοαμφισβήτηση και τον δισταγμό. Διαβάστε ποιες είναι και ξεκινήστε να τους τις λέτε από σήμερα!


«Πιστεύω σε σένα»

Είναι σημαντικό τα παιδιά να καταλάβουν ότι πιστεύετε στις δυνάμεις και το μυαλό τους. Αυτό τους κάνει να νιώθουν ασφάλεια και αυτοπεποίθηση, ακόμα και όταν καλούνται να διαχειριστούν δύσκολες καταστάσεις.


«Μπορείς να τα καταφέρεις»

Όταν λέτε αυτές τις λέξεις εκφράζετε ουσιαστικά την εμπιστοσύνη στην ικανότητα των παιδιών σας να λύνουν τα προβλήματά τους και να χειρίζονται μόνα τους αγχωτικές καταστάσεις.


«Τα πήγες περίφημα»

Κάθε φορά που βλέπετε το παιδί σας να κάνει μια ειλικρινή προσπάθεια επαινέστε το λέγοντας του αυτή τη φράση. Η εκτίμησή σας και η ειλικρινής υποστήριξή σας είναι βέβαιο ότι θα βοηθήσει στο να πάρει το μικρό σας... τα πάνω του!


«Πώς το σκέφτηκες αυτό;»

Δείξτε ενδιαφέρον και κάντε ερωτήσεις, ειδικά αν βλέπετε ότι το παιδί δυσκολεύεται! Ρωτήστε το πώς σκέφτεται ή γιατί επιλέγει να δοκιμάσει έναν συγκεκριμένο τρόπο. Το  παιδί έτσι, επικοινωνεί τη σκέψη του και μαθαίνει να υποστηρίζει τη γνώμη του.


«Είμαστε όλοι τόσο περήφανοι για σένα»

Τα παιδιά δεν χορταίνουν να ακούν αυτά τα λόγια! Η αυτοπεποίθηση είναι παιδί της αποδοχής και ο σημαντικότερος «αποδέκτης» ενός παιδιού είναι οι γονείς του. Ένα παιδί με αυτοπεποίθηση είναι ένα παιδί που πριν απ’ όλα, νιώθει τη στήριξη και την εμπιστοσύνη των δικών του ανθρώπων. 


«Δεν πειράζει να κάνεις λάθος»

Σε κανέναν δεν αρέσει να αποτυγχάνει, αλλά είναι αναπόφευκτο κομμάτι της ζωής. Αυτό που έχει σημασία είναι πώς αντιμετωπίζετε αυτές τις αποτυχίες. Μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να αποκτήσει αυτοπεποίθηση διδάσκοντάς το να μαθαίνει από τα λάθη του και να βλέπει τις αποτυχίες ως ευκαιρίες για ανάπτυξη. Όταν κάνει ένα λάθος, βοηθήστε το να καταλάβει τι πήγε στραβά και πώς μπορεί να το αποτρέψει από το να ξανασυμβεί.


«Πες μου πώς νιώθεις»

Ένας άλλος σημαντικός τρόπος για να βοηθήσετε το παιδί σας να αποκτήσει αυτοπεποίθηση είναι να το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματά του, καθώς μόνο έτσι θα νιώσει ότι έχει τον έλεγχο και τη δύναμη σε όσα το απασχολούν.